Bir sahabi şöyle demiştir : “Bazen bir mecliste birisi bir şey söyler, bu söze cevap vermek, onun yorumlamak, ona bir şey eklemek veya onu reddetmek nefsime soğuk su içmekten daha lezzetli gelir, fakat fuzuli olacağından korktuğum için sesimi çıkarmam”