İnsanlar tarafından anlaşılmamak yegane gurur kaynağım olduğundan başkalarına bir şeyleri ifade etmeye çalışmak, beni anlamalarını sağlamak itkisine de kapılmadım hiç. İnsanların gözünün önünde olan şeylerin doğuştan
bana bahşedilmemiş olduğunu düşündüm. Yalnızlığım gittikçe büyüyordu, giderek şişmanlayan bir domuz gibi.
Kendimi hala buraya demirli bir göçmen gibi hissettiğimi söylemiştim size, siz de, öylesine, laf arasında şu cevabı vermiştiniz: Benim çapamsa gittikçe hafifliyor.