“Kendini büyük bir varlık sananlar, aslında gökyüzündeki bir toz zerresinden farksızdır. Ne kadar bağırırlarsa bağırsınlar, hakikatin sessizliği onların çığlıklarını yutar. İnsanı yücelten kibir değil, tevazudur; çünkü kibir, içi boş bir kabuğun gürültüsünden başka bir şey değildir. Kendini dev aynasında görenler, gün gelir o aynanın kırıkları arasında kendi küçüklükleriyle yüzleşir. Gerçek büyüklük, sessizce akan nehirde; gerçek hiçlik ise kendini fırtına sanan rüzgârdadır.”
Reklam
Bazen Öyle Acılar Çekersin ki ;
"Mutluluk Nedir" Diye Sorulduğunda , Açıp Sözlüğe Bakarsın...
"Bir umut ektim kalbime, fırtına koptu, soldu gitti.
Meğer beklemek değilmiş, yürümekmiş asıl cesareti."
Sinan Yeşilkurt
Gök duydu da insanın acısını, İnsan duyamadı insanın feryadını. Kuş bildi de yanyana uçmayı, İnsan bilemedi insanın elinden tutmayı. Dağ bastı da bağrına her canlıyı, İnsan açamadı insana kapısını. Nehir bildi de denize karışmayı, İnsan insana karışamadı.
Reklam