Sinan Aydın
@sinanaydn
Şu anda okuduğu kitap
Bedenimin üzerinde esip geçen bir rüzgâr gibiydi, ne ağırlığı vardı, ne sınır çizgileri; kendimi onunla sarmalayamıyordum. Manzaralar gözlerimin önünden ağır ağır geçiyor, kulaklarım bana söylenenleri duymuyordu.
Reklam
Duygularımı ona açık açık yazdım. Hâlâ anlayamadığım pek çok şey vardı, anlamak için ne kadar çabalasam da galiba bunun için zaman gerekecekti. Bu zaman geçtiğinde ben hangi noktada olacaktım acaba?
"Bir sabah kalktım, yıkandım. Yeryüzü de yıkanmış, yıkanmasını daha yeni bitirmiş gibiydi; yeni yaratılmış gibi ışıl ışıldı."
"Hiçbir şey düşünmüyordum. Beynim, ıslak topraklarda büzülmüş tarlafareleri gibi dinleniyordu. Toprağın aralıksız kıpırdanış, uğultu ve kemirişlerini, yağmurun düşmesiyle tohumların kabardığını duyuyordum."
Reklam