Kindî'ye göre "üzüntü" (el-huzn), psikolojik acıların bir çeşididir ve insan türlü ıslah yollarıyla bedenî acılardan kurtulmaya çalıştığı gibi bu acıyı da belli tedbirlerle gidermelidir; bunlar ahlâkî tedbirlerdir, dolayısıyla nefsin acıdan kurtarılması da ahlâkî tedavi ile mümkün olur.
Kindî'ye göre "kaybedilmeye elverişli bütün dileklerde musibet, geçici olan her şeyde acı ve keder, imkansız olanı ummakta üzüntü ve sıkıntı, her güvenliğin sonunda korku vardır."