sinem
@sinemgln
Sonuç olarak, tuhaf yerlerin aşinalığını inkâr etmek, size kusursuz bir hediye veren kişide kusur bulmak kadar zordur.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kyoka yazılarında faydalı kişilerin özenli ve tutarlı konuşlandırılmaları aracılığıyla umut bulmuştur. Bunlar genellikle güzellik, zekâ ve zarafetin örnek kahramanları olan kadınlardır. Genç annesine duyduğu özlemin bir dışavurumu olarak Kyoka'nın kadın kahramanları, erkek karakterler gizem ve korkunun dağlık ve sulak bölgelerinde dolaşırken onları hem baştan çıkarır hem kurtarır; hem akıllarını çeler hem de ıslah eder.
Poe gibi annesinin zamansız ölümünden ıstırap duyan Kyoka onun gençlik dolu güzelliğini ve bir anneye özgü nezaketini, ölülerin dünyasına yaptığı edebi gezilerle ölümsüzleştirmeye çalışmıştır.
Robert J. Braidwood, arkeoloji ve antropoloji alanında tanınmış dolu dolu bir bilim insanı. Özellikle Mezopotamya ve geçmişteki dönemlere dair araştırmalar, insanlığın derinliklerine inme çabamızda önemli bir rol oynamıştır. Braidwood'un yöntemleri, yalnızca buluntuların incelenmesiyle özetlenen açıklamalarıyla değil, aynı zamanda bu buluntuların kültürel ve sosyal yaşam içinde anlamlandırılmasını da içeriyor. Bu bakış açısı, tarih öncesinde insanların yaşam biçimlerini, toplumsal yapılarını ve çevreleriyle olanların özelliklerini anlamamıza yardımcı oluyor.
Braidwood'un “Tarihöncesi İnsanları” adlı eseri, bu bağlamda tarih öncesi dönemdeki insanın birikimini keşfetme arzusunu yansıyor. Kitap, yalnızca arkeolojik buluntuların bir derlemesi değil, aynı zamanda bu buluntuların tarihsel ve kültürel açıdan incelenmesini de sağlıyor. Bu eser, okuyuculara tarih öncesi ile ilgili geniş bir perspektif sunarken, aynı zamanda Braidwood'un bilim dünyasındaki yeri ve daha yaygın bir şekilde ortaya çıkıyor.
-----------------
Bölüm 1: Tarih Öncesi Geçmişimizi Nasıl Öğreniriz?
Bu bölüm, tarihöncesini dönemsel olarak ve anlaşılır kılmaya dair önemli bilgiler sunmaktadır. Tarih öncesi, yazının icadından önceki zamanları kapsayarak insanlığın %99'unu oluşturmaktadır. İnsanlar yaklaşık 1 milyon yıl önce ortaya çıkmış, ancak yalnızca son 5.000 yıldır kayıtlara geçmişlerdir. Yazılı kaynaklar, bilim insanlarını tarih öncesindeki insanların fiziksel harcamalarını ve çalışmalarını incelemeye yönlendirmiştir.
Tarihöncesi insanlarının kemik ve diğer kalıntılarını inceleyen fiziksel antropologlar, fosiller üzerinden insan vücudu hakkında bilgi edinir. Bu işi yapanlar, insanlığın günlük çözümleme çabalarında sıklıkla "insan paleontologları" olarak anılmaktadır.
Arkeologlar, tarihöncesi
Geçmişteki Oyun
Atalarımız, evrim onları göz-el-beyin iş birliğinin alet yapacak kadar gelişkin bir düzeye getirdiği noktadan başlayarak insanlaşmaya başladılar. Aletler, tekbiçimsel ya da süregelen alışkanlıklara göre yapılmaya başlandıktan sonra gerçek insanların ortaya çıktığını biliyoruz. Bu, en az 2 milyon yıl önce gerçekleşti. Başlangıçta bu oyunun sahnesi Afrika'nın geniş orta kuşağı ve hiç kuşkusuz Asya'nın savana otlaklarıydı. En azından, yalnızca küçük bir yörenin bu oyunun başlangıcını görmüş olması olanaksız gibidir.
Buzullar ve değişik iklimler, dekoru değiştirerek başladı ve sona erdi. Ancak, bu oyunun birinci perdesi çok uzun sürdü. Başlangıçta, oyuncu olan insanların rolleri çok basitti. Yalnızca ellerinden geldiğince iyi bir biçimde beslenmeleri ve korunmaları gerekiyordu. Bunu nerede olanak bulurlarsa avlanarak, hayvanları yakalayarak ve kendilerine yiyecek sağlayarak ve mağaraların, ateşin ve basit aletlerin kendilerine sağladığı kadar korunarak sürdürüyorlardı. Oysa birinci perde bitmeden önce, son büyük buzullar erimeye başlamıştı. Oyuncular, dünyanın çevresel kapsamı içinde yerleşilebilecek tüm nişleri yaşam biçimlerine uydurabilecek kültürel ustalığı edinmişlerdi. Okyanusya ve Yeni Dünya da sahneye eklendi. Eğer bu ilk sahneyi adlandırmak istiyorsak, Besin Devşirmecileri diyebiliriz.
Bildiğimize göre bu ilk perdede pek fazla doruk noktası yoktu. Oysa ben birkaç tane olduğu kanısındayım. Doğal olarak basit derleyiciliğin yerini yoğun toplayıcılık aldığında, birinci perdenin ivmesi hızlanmıştı. Fransa'nın ve İspanya'nın mağara sanatı belki de bir doruğun ifadesidir. Ölülerin gömülmesi düşüncesi ve "Venüs" heykelcikleri, insan düşüncesinin ve etkinliklerinin düzeyinin yalnızca besin elde etmenin üzerinde ve ötesinde olduğunu göstermek için
