Ne tarafa dönersen dön, çocukluğun sert ve sivri kenarlarına çarpıp, canını acıtıyorsun, çocukluk seni tamamen parçalanmadan evvel bitmek bilmiyor. Öyle görünüyor ki herkesin çocukluğu kendine has ve birbirinden çok farklı. Mesela Ağabeyimin çocukluğu gürültülü patırtılı, benimkisi ise sessiz gözlemci ve tetikte. Benim çocukluğumu kimse sevmez, ona kimsenin ihtiyacı yok