Geçmişin irili ufaklı acıları yaşamını doldurmuş, ona tuhaf da olsa kimi mutlu anılar yaşatmıştı. Onlar insanı melankolizme, düşselliğe, hafif bunalımlara ve şairlerin küçük hüzünlerimden yarattığı duygusal ve özlem dolu mısralara sürükler.
Kendinden başkasına güvenememesi, sorunlarını tek başına çözmeye çalışması ruhunu çok yoruyor, uyuşturuyor, yazgısıyla ve onun gizli gücüyle savaşmaktan yavaş yavaş vazgeçiyordu.
Geçmişten sahneler karmakarışık gözünde canlandı ancak onlar şimdi berrak ve kaygısız değildi, anıların hüznü kapkara bir gölge gibi üzerlerine inmişti.