'Dünyada bir yabancı ol ya da bir yolcu,' nebevi ilkesi ile kalben bağlanmadığı dünyayı bir sıçrama tahtası haline getirebilecekken, bu aidiyetten yoksun insan, parçası olamadığı bütün içinde kendini bir kanser hücresi gibi hissederek elleriyle inşa ettiği yalnızlığını bir absürtlük mağarasına çeviriyor can havliyle.
Kitaplardan başka bir yerde nefes alıp veremediğimiz zamanlar vardır. Cemil Meriç böyle bir vakitte kurmuştur o can yakan cümlesini: "Anlıyorum ki zalim ve kıyıcı bir gerçekten kurtulmanın tek çaresi reel dünyadan kitaplar dünyasına sığınmak. "