Aslında bu kitap hakkında bir şey denmemeli. Denilemez. Benim naçizane fikrim bu. Çünkü, hani derler ya bazı şeyler yaşanmaz, anlatılır. Bu kitapta anlatılmaz, anlatılamaz, okunur efendim. Kitabın yarısını alıntı olarak ekledim zaten. Her cümlesi bir paragraf niteliğinde. Tehlikeli oyunlar; Hikmet BENOL karakterinin iç dünyasının "Ben-Ol" makla ilgili arayışında ki iniş çıkışları, çöküşünü, bu çöküşte kalbini, beynini nasıl yoruşunu anlatan, tüm bunları anlatırken ülkemizin, batı medeniyeti denilen ülkelerden neden geri kaldığını da mizahla bize aktardığı müthiş bir eser. Tabi bir de Sevgi ve Bilge var. Hiç sevemediği Sevgi, Kendini tam olarak hiç anlatamadığı Bilge. Bir de biri var ki adı Albay Hüsamettin. "Bu nasıl bir karakter oluşturmaktır sayın Atay diyor" insan içinden. Bu karakterle tutunamayanlarla bu kitap arasında ki keskin ayrım ortaya çıkıyor. Olric hizmetkardı, köleydi fakat albay tam bir mantık adamı. Hikmet Benol'un kendi iç dünyasın da kaybolmaması için oluşturulmuş bir karşı karakter. Ben bu kitapta deliliğin ve dehalığın arasında ki ince çizgiyi çok net gördüm. Gerçekten de çok ince. Ve bu kitabı seneler sonra hatırladığımda aklıma şu gelecek.: "Kafka" Hikmet Benoldü. Ama aslında kafkanın kardeşi de Hikmet II idi. Üç tane daha hikmet var ama onlara hiç girmeyelim. Kitapta sizi bekliyorlar. :)

Tehlikeli OyunlarOğuz Atay · İletişim Yayınları · 202538,9bin okunma

Geri İleri