Din adına işlenen cinayetler, bir cezalandırma, bir ibret işlevi taşır; bu nedenle katiller, eylem gerekçelerinin herkes tarafından bilinmesini ister. Herkesin kendisini tanımasını, cesaretini, adanmışlığını öğrenmesini ister. Dahası, bu tür suçlarda katil gerçek ada- leti mahkemede değil, Tanrı katında bulacağına inanır. O ne denle, yeryüzündeki mahkemelerin onu yargılaması, cezaya çarptırması hiç önemli değildir. Önemli olan ilahi yargı, ilahi adalettir.
“Necla sadece mutlu olmakla yetinecek bir insan değildi. Daha doğrusu mutlu olduğunu ancak başka insanların mutsuzluğuna bakarak anlayabilecek bir yapısı vardı. Onun için hayatın ölçüsü buydu. “
En garip olayı bile "Tabii" diye anlatırlardı. Tabii o da öldürmüş karıyı, dam çökünce altında kalp ölmüş tabii, oğlan da kızı kaçırmış tabii. Bu "tabii"lerin, her olayı doğal görmelerin sonu gelmezdi. Hiçbir şey hayret verici değildi, her şey doğaldı.