Sinem
@sinemtts
Can’ım kitaplarım
open.spotify.com/user/212bdvutdq...
29 okur puanı
Şubat 2022 tarihinde katıldı
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
• "İnsan hiçbir şeyde taraf tutmamalı Bay Kelvil. Taraf olmak dürüstlüğün ilk adımıdır ve hemen ardından ciddiyet gelir, sonunda da âdemoğlu sıkıcı biri olup çıkar."
Puan vermedi·104 syf.·
2026 4. kitabı
Oscar Wilde’ın bu eseri, yüksek sosyetenin o ışıltılı fakat buz gibi soğuk salonlarında, parıltılı cümlelerin ardına gizlenmiş büyük bir insanlık ayıbını ve bir annenin sessiz direnişini anlatıyor. Kitap boyunca şahit olduğumuz o meşhur Wilde nükteleri, aslında toplumsal iki yüzlülüğün üzerine örtülmüş ince bir ipek şal gibi. Lord Illingworth’un "İnsan hiçbir şeyde taraf tutmamalı, taraf olmak dürüstlüğün ilk adımıdır ve hemen ardından ciddiyet gelir, sonunda da âdemoğlu sıkıcı biri olup çıkar" şeklindeki o meşhur savunuşu, aslında sorumluluktan kaçan bir ruhun en büyük itirafı. Onun dünyasında her şey bir oyun, her ilişki bir nükte ve her kadın "önemsiz" bir ayrıntıdan ibaret.
Ancak bu sığ gölün derinliklerinde, Bayan Arbuthnot’un yıllardır içinde büyüttüğü o devasa hakikat yatıyor. Sosyetenin içinde olmanın sıkıcılığıyla, dışında kalmanın trajedisi arasında sıkışmış bu insanlar, aslında kendi kurdukları o kibirli hapishanenin mahkumları. Lord Illingworth, halkın görüşleriyle temas etmemeyi "medeniyet" olarak tanımlarken, aslında hayatın kendisinden ne kadar koptuğunu kanıtlıyor. Onun için evlilik, bir kadını "kamu binasına" çeviren estetik bir hata; aşk ise sadece yirmi yıl süren ve sonunda harabeye dönüşen bir yanılsama.
Kitabın en sarsıcı anı ise, işaretlediğin o son sayfalarda gizli. Bir annenin, oğlunun büyümesini izlerken hissettiği o buruk sevinç ve kaçınılmaz kaybetme korkusu, Wilde’ın kaleminden dökülen en samimi feryat belki de. "Oğlanlar çoğu zaman dikkatsizdir ve düşünmeksizin can yakarlar" diyen o ses, aslında binlerce yıldır erkek egemen bir dünyada görünmez kılınan tüm kadınların ortak sesi. Dünya, çocukları annelerin yanından çekip alırken, onlara sadece acı anlarında sığınılacak bir liman olma rolünü bırakıyor. Hayat onlara tatlı geldiğinde anneler o
"Sevgi bir fedakarlık olmalıydı, evet. Ama bir insanın kendi varlığını tamamen silmesi fedakarlık değil, intihardır."
"Bir gün uyandım ve kendime dair her şeyi, onun daha iyi hissetmesi için feda ettiğimi fark ettim. Ama o hala iyi değildi ve ben artık 'ben' değildim."