Bazılarını durup dururken özlersin işte. Eksiksindir, yarım bırakmıştır. Bazıları vardır, gittiklerinde yarım kalmaktan başka çare yoktur. Onlar yokkenki boşluk doldurulamaz. Doldurmak mümkün değildir, çünkü onlar yokken herşey boştur. En çok istediğin şeylerin hiç ummadığın zaman geleceğini düşünür insan. Ve artık ummaktan bile korkarsın
İnsan oyun oynarken kafası karıştığında pause yapıp durumu değerlendirir, haritaya bakar, ne oluyor ne yapmam lazım der, canlarına, puanlarına, vaktine bakar. Biz bunu hayatımız için ne zaman yapacağız? Bir çocuğun oyununa gösterdiği ilgiyi biz Allah’ımıza ne zaman göstereceğiz? Bi can hakkımızın olduğu bu oyunu durdurup nereye gittiğimize bakmamız lazım. Yoksa game over sessizliğinden pişman olacağız kardeşim.
Mecnuna “ey mecnun senin leylan kara kuru bir kız ne buldun ki onda” diyenler olduğunda mecnunun “ah leylamı bir de benim gözümle görebilseydiniz” demesindeki sır gibi yaşanmalı aşk ...
Sosyallikten uzak durduk diye bizi asosyal olarak adlandıranlara sesleniyorum. Biz sahteliğe daha doğrusu sahte insanlara sabredemediğimiz için sosyalleşmeyi tercih etmiyoruz.