Tam iki senede bitirdim, o kadar akmadı o kadar sıradan diyaloglar vardı ki bari beş sayfa on sayfa gideyim ara ara diye ittire ittire bitirebilmek bugüne nasip oldu. Konuya ve karakterlere bakınca adam fawer hikayesi gibi bir aksiyon falan bekledim ama maalesef. Neyseki bitti aradan çıktı
Sinestezi; algılar ile duyuların birleşmesi olarak tanımlanıyor. Bu durum bir hastalık mı hâlâ bir tartışma konusudur. Bazı sayıların rengi, bazı seslerin korkusu vardır onlara göre.
Noel de onlardan biri ve alzheimer olan annesi ile mücadele içinde. Kendisi gibi sinestezik üç arkadaşı-Norval, J.J, Samira-
ile annesinin hastalığını durduran formüller ortaya çıkarırken arkadaşlık, aşk, edebiyat, bilim ve pek çok psikolojik durumlara değiniyorlar. Bu sene okuduğum en sıradışı eser diyebilirim ve mutlaka tavsiye ederim.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Gariban kızın mücadelesiDuygu ve Düşünce
Bu yazarın kalemi dehşet verici, derin ve gotik. Daha önce sinestezya'yı okuyanlar bilir bunu. Burada da acımasız bir hayvan avcısının yaşadığı köyde ninesiyle oturan bir kızın hikayesi anlatılıyor. Ninesi bir gün öldürüyorlar onu da baya bir dövüp bataklığa atıyorlar. Kızı bir mirasyedi buluyor adamın psikolojik sorunları var ve alkolikliğinden kurtulmaya çabalıyor. Eski eşinin başka birinden çocuğu var ona da çok iyi bakmıştı hatta çocukları seven biri yani. Neyse kızı iyileştiriyor kız bir süre adama güvenmiyor. Her yer buz gibi bu arada. Sonra kız intikam almak istiyor ve adam da yardım ediyor yaşamasının bir anlamı yok çünkü. O da bari yardım edem kıza diyor. Böyle olaylar yaşanıyor ama sonu çok fenaydı baya şaşırdım ne alaka ne zaman ha falan oldum
(spoi var)
Yarım bırakmanın sebebi fakir olduğum için kütüphaneden ödünç almam ve zamanında bitirememem yoksa beğenmediğimden falan değil. Olasılıksız tadında bir kitap. Bazı yerler ahlaki olarak zorlayabilir o yüzden kaldırabilecek olanlar okusun. Onun dışında Terry'nin hikayesini okumayı beklemiyordum. Bana en yakın karakterse Norval bence alaycı kişiliğini seviyorum diyelim. Bol bol Türkiye'den bahsediliyor bu arada. Samira aynı kuzenim gibi ayran gönüllü aw jj ise tam olmak istediğim kafada biri. Vorta ise bana red flag gibi geldi ve Norval'ın Vorta hakkında söyledikleri bence doğru bir çıkarı yoksa neden yardım etsin millete
SPOİLER BULUNUREdebiyat
Kitabın ismi Sinestezya olunca insan yoğunluklu olarak sineztezi ile karşılaşmayı bekliyor. Ancak sineztezi kitapta geçen pek çok beyin durumundan sadece biri. Bu da bir bakıma yayınevinin hatası çünkü kitabın orjinal ismi "The Memory Artists"(Bellek Sanatçıları). Bu isim kitapla daha çok uyuşuyor.
Kitapta beş ana karakteri bulunur ve Dr. Vorta'nın onlar hakkında teşhisi şu şekildeki:
Noel: sineztezi
Stella (Noel'in annesi): alzheimer
Norval: sineztezi (ilaçlarla tetikleniyor)
Samira: amnezi
JJ: nostaljezis
Kitapta genel hattıyla baş karakterler Stella'yı alzheimerdan kurtarmak için çabalıyorlar.
Şahsen benim ilgimi en çok Norval çekti. Norval'ın Noel hakkındaki düşünceleri, hayata bakış açısı, hazır cevap olması, hayata karşı duyduğu kin ve nefret. Ayrıca Norval, mutlaka intihar edeceğini söyler ve bunu mümkünse boğularak olmasını ister çünkü boğulan insanların hafızasında tam ölüm anında bir berraklık olduğunu duymuştur. Ve bu isteğini de gerçekleştir. Hayatındaki sevdiği tek kadın olan Terasa'nın intihar ettiği Byron Gölü'nde hayatına sona erdirir.
Beni en hüzünlendiğim noktalarda biri ise Noel'in alzheimer hastası olan annesi Stella'nın yazdığı günlükler ve yaşadıkları. Zaten alzheimer kelimesi bile kulağa korkutucu gelirken okuduklarımla korkumun daha da arttığını söyleyebilirim. Bunları okurken alzheimer olmanın düşünüldüğünden de daha korkunç bir şey olduğunu farkettim. Bu yüzden bir kaç alıntı bırakmak istiyorum.
"Sürekli bir şeyleri hatırladım-hatırlayacağım duygusu içindeyim, hani uyanınca gördüğün rüyayı hatırlamaya çalışırsın da, kopuk kopuk parçalar gelir gözünün önüne ve sonra da her şey uçup gider."
"Arabamın anahtarını bulamıyorum ki, bu elbette ki daha önce de pek çok kez geldi başıma, ama bu seferki farklı. Bu seferki onları farklı bir yere
Sineztezik bir karakterin, gittiği doktorda edindiği arkadaşlarıyla birlikte, Alzheimer hastası annesini iyileştirmek için gösterdiği çaba üzerine kurulu bir roman.
Noel sinestezik biri, işittiği ya da okuduğu şeylerde görsel renkli algılar oluşuyor, ayrıca da çok güçlü hafızası var. Küçüklüğünde nörolojik ilaçlar konusunda bilgili babasının öğrettikleri üzerinden, arkadaşları yardımıyla, Alzheimer hastası annesini iyileştirmek için ilaç üretmeye, bir yandan da sinestezi etkisinden sıyrılıp sosyal hayatını yaşayabilmeye uğraşıyor.
Adından dolayı merakla ve istekli başlamıştım okumaya. Ancak sinesteziden kopuk bir kitap aslında. Karakterlerden yalnızca biri sinestezik, daha ziyade Alzheimer annesine odaklı gibi. Kitabın adı eğer buysa sinestezyaya sahip daha fazla kişi, bunların birbirleriyle iletişimleri, duyularının hissettirdiği başka duyusal algıları daha yoğun yaşadığı ve bunu daha çok bize yansıttığı bir roman olmasını beklerdim.
Okunabilir bir roman ama beklentimi karşılamadı.
İyi okumalar.