Sümeyye Nur Demirok
@sinnurde
Çalışmak,sevmek ve ahlak
1 Eylül 1995
42 okur puanı
Nisan 2018 tarihinde katıldı
Kardeş Payı'nın Senaristi mi? Al al kitabı
Şu ana kadar okuduğum en komik kitaplardan biriydi, her cümleye gülmekten yavaş yavaş okudum kitabı. İlk defa birinin biyografisini ve ön sözünü kelime kelime okudum(normalde göz gezdiririm). Şu sınav hazırlığı sürecinde bana iyi geldi :)
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Herkesin neden tavsiye ettiğini kitabı okuyunca anladım ve hak verdim, gerçekten okunması gereken bir kitap ama insanlar hep "mutlaka okumalısın" diyor ama nedenini söylemiyor.
İnsanın bedenin temel ihtiyaçlarından biri hava ise, ruhunda sevgi ve bazı sevgi ihtiyaçları farklı olabilir. Yazar bu farklılıkları "dil" olarak adlandırmış ve böylece -bence- anlaşılması daha kolay olmuş. Karşımızdakine sevgi gösterisi yaparız ama bu onu anlamaz ve onun anlamamasını da biz anlamayız. İşte bunu yazar "yabancı dil" olarak açıklıyor. Eğer o yabancı dili bilmez iseniz hiçbir şey anlamazsınız ve birbirinize ne kadar sevgi de gösterseniz, sevgi görmemiş olursunuz.
Velhasıl muhakkak kitabı okuyun
Ekmek Teknesinde ki Heredot Cevdet'in anlattığı hikayelerin tadı var. Ben okurken,hep o sahnenin içinde gibiydim. Hatta ona benzer bir konu geçtiğinde mütebessim oldum.
Yer yer de kahkaha attığım doğrudur.
Ahh Martin Ahh
Çok çalışma, akıllıca çalış lafı varya, işte o Martin galiba. Normalde bu kadar çalışan biri hem daktilo bilmesi sayesinde avukatlığa-Ruth bir ara öyle demişti daktilo işi ile başlar ilerledikçe avukatlığa kadar gidersin diye- hem de istediği mesleği yapar aslında ama şu da var, Martin gibi birini inatla bir mesleğe itmeye çalıştıkça, normalden daha çok nefret ve iğrenmesine sebep oluyor. Bir de edebiyat tayfasından olunca daha bir hassas paşam. Yazarlık için arı gibi çalışırken, daktilo başındaki işte,koala gibi hareket ederdi.
Böyle durumlar da işe olumlu tarafından bakmak lazım işte. Sonuçta bir şeyler yazıyorsun daktilo ile de :). Ama bunu kendimiz çok yapamıyoruz, etrafımızdakiler farkına varmalı.
Will Olney karakteri az vardı kitapta ama karakteri sevdim. Hele bir ara "gel kral tacını vereyim" dediğimi hatırladım.
Martin, Ruth da, öz de diğer kadınlara benzer diye düşünüp, biraz daha yakınlaştık dediğinde, içimden "senin de diğer erkeklerle aynı olman gibi -Ruth ve kendi sınıfında ki kadınları karşılaştırırken çok net gördük ki bu karşılaştırma çoğunlukla beden karşılaştırmasıydı- ama sen de bunun farkında değilsin demiştim bir tık sinirlenerek.
Martin mükemmelliyetçi bir adam ama gerçekçi değil. İstiyor ki yazdıkları editöre gidince "aman tanrım bunu kim yazmış harika bir şaheser. Kelimeler çok güzel kullanılmış. Kim bu kişi? Ona en yüksek ücretten ödemeliyiz" desinler.
Bir vakitler denizciydi ve çok deneyimler elde ederek hayatı gördü. Keşke biraz daha gerçekçi hedefler alıp, edebiyatta ilerleseydi.
Brissenden'ın şiirini yolladıktan sonra yazdığı hikaye ve şiirlerin kabul edilmesine hiç şaşırmadım.(Aslında burada birbiri içinde üç durum var: Birincisi yayınevleri, çok şükür ki bir insan evladının lafını dinledi-Brissenden'ın yayınevlerine yolla demesi-,
Filistin tarihi ile ilgili genel okuma yapmak isteyenler için çok iyi bir kitap, anlatımı hikaye tarzı olduğu içinde sıkmıyor. Ayrıca Filistinle ilgili okuma yapacak olanların kesinlikle listelerine eklemesi gereken bir kitap.
