sinvoz
@sinvoz
26 okur puanı
Ekim 2019 tarihinde katıldı
Puan vermedi·158 syf.·
2020 221. kitabı
Reklam
Bir arada kalıp bir yozluğu körüklemeliydik. Küçük burjuva duygularımıza saplanıp kalmamalıydık. Tek başına el değmemişliğimizi, cesaretimizi denemeliydik. Dürüst, ödünsüz, gözden çıkartıcı bir yaşam sürdürmeliydik.
Demek ki onları bir çeşit sayrılık gibi atmıştım bedenimden, kafamdan. Çevremi boşaltmıştım. Yalnızdım. Yerlerine koyduğum yeni ilişkiler nelerdi? Başkaları adına savunduğum şeylerin kaçını uygulamıştım kendime?
Anlat bana
— Sen hiç konuşmadın asıl. Anlatsana...
— Seni seviyorum mu diyeyim istiyorsun?
— Hayır. O anlamda, kullanılan anlamda sevmediğini biliyorum. Belki de yalnız o anlamda seviyorsundur, bilmem.
— Yine de duymak istiyorsun ama. Bir erkeğin bir kadına söyleyeceği şeyleri. O senin kadın yanın.
— Ayıp mı? Kötü mü?
— Değil, seni sen yapan şey ama, konuşmak beni bağlar.
—Nasıl yani?
—Şu kadarını söyleyebilirim. Seni asıl yaşlılığında görmek isterdim. Durgun, uzak, temizken her şey, barışta.
Eğildi, kadını önce alnından, sonra burnunun ucundan, sonra titremeye başlayan, ağlamaya hazırlanan dudaklarına inen sümük çizgisinden öptü.
—Hadi yürü bakalım geçireyim seni.
İnsanlara belirli bilgileri empoze etmenin adı propogandadır, insanları hayal gücünü büyüleyerek bilgi aktarmanın yolu eğitimdir.
Reklam