Bir roman kahramanı mesela. Kitapta bir laf eder. Altı çizilecek cilalı cümlelerden değil ama, kendi halinde bir cümle. Bir tek sen cımbızlarsın onu kitabın kalabalığından. Sırf sana bir şey anlatır o cümle. Başka herkese susar.
İnsan birine yazdığı mektubu biraz da kendisine yazıyor ya, aklını ve kalbini kağıda geçirip yüreğimi boşaltırken sayfaya, uzaktan bakıyor ya biraz da kendine… Temize çekmek belki, belki kendi halinde bir bahar temizliği…