murat guner
@sirguner
Orjinali kırmızı eşarp olan biz de selvi boylum al yazmalım olarak çevrilmiş efsane bir kitap okurken betimlemelerin içinde yüzüğümüz bir taraftan üşürken bir taraftan kalpleri ısıtan bir aşk hikayesi... her aşk mutlu sonla biter mi ? herkes sevdiğine kavusur mu dersiniz ... Minnet unutulmayan bir duygudur tıpkı ihanet gibi....ne yasadinda böyle bir yapıt ortaya koydun çok merak ederim eyyy üstad gerek konu geçişi olsun gerek konuları bağlama hiçbir açıklık bırakmayan herşeyin yerli yerine oturduğu ve sonunda da vay beee dedigimiz bir yapıt olmuş eline diline hissine yüreğine sağlık....ve son bir söz bu dünya bütün insanların ihtiyaçlarını karşılayabilir ama hırslarını değil...
Yoksa o bir an için bile olsa senin kalbinin yanı başında olabilmek için mi yaratılmış ön sözüyle başlayıp bence, keşke siz o olsaydınız son sözüyle biten ve Petersburg Mayıs sonu temmuz başı gerçekleşen beyaz gecelere atıfla ismi konan fakat siyah geceler daha yerinde olabilecek bir dostoyevsky gençlik yapıtı. Basit bir konu içerisinde üstün bir derinlik bırakan ve sevme ve sevilebilme kavramlarının şans bütünlüğüyle ele alındığı ve hepimizden bir parça iz bırakan bir oykuleme...ne denir ki kiminin şansı kiminin şanssızlığıdır...
Çehov akıl hastanesinde geçen bu oykulemesinde okumuş bir hasta ve doktor arasında geçen felsefi çatışmaya odaklanilmis bir şekilde olay örgüsünü bir kurgu üstünden olağanüstü bir yetenekle betimlemistir 1892 kasiminda dergi üzerinden yayınlandığında çok ses getirmiş Leninin okurken kendimi altıncı koğuşa kapatılmış hissettim dediği rivayet edilir Çehov'un doktor olması da diyaloglar arası kaliteyi arttıran konuşmalar geçmesinde de etken olduğu söylenebilir. "Hepimizin hayatı göz önüne almadığımız noktalardan incelemek için bir fırsatı olduğunu da vurguluyor diyebiliriz."
Klasik bir gogol anlatışı denebilir okurken kitap buram buram gogol kokuyor dönem olayları geçişi anlatmak istenilene yaklaşılış şekli kısa bir hikaye tarzında yazılmış ve devamını arıyor insan aslında...
Gençlerin ahlakını bozma ve farklı tanrılara inanma ve inandirma üzerine suçlu bulunup yargılanan ve o yargılama esnasında orda bulunan Platon tarafindan ölümünden sonra kaleme alınmış eserdir içerik olarak ölüme giden birinin son çırpınışlarindan ziyade ölümü kabullenmiş ve güzel taraflarını göstermeye çalışan bir karakter görüyoruz fikirlerinden taviz vermeyen ve sonu ne olursa olsun korkmayan bir adam.savunma konusuna gelirsek algıyı terse çevirme ve soruya soruyla karşılık vererek sorunun yanlışlığı üzerine bir uyanış oluşturma çabası, başarılı oldu mu dersiniz...olmamış olsa şuan okuyor muyduk?? sonuç olarak 220 ye 281 oyla idama mahkum edilir ve idam gerçekleşir bedenler olur fikirler asla....
