#içdökmeseansıDin
Sabah ezanı... Ölümü; zihnime, kalbime, ruhuma öyle net hatırlatıyor ki... Seher vaktinin tenhalığını ölümün o soğuk sessizliğine benzettiğimden midir acaba? Günün ölüp yerini yeni günün almasını haşır ile bağdaştırdığımdan mı yoksa? Yahut müezzinin o "Es-salâtu hayrun minen-nevm" çağrısına tıpkı bir mevt gibi tepkisiz kalan insanoğluna duyduğum ruhi bir sitem mi bu teşbih hâli? Yoksa olay yalnızca saba makamının vermiş olduğu eşsiz hüzün ve sığınma arzusu mu? Elhasıl, bu muazzam çağrı vesilesiyle nefsime hatırlatıyorum: Fâni dünyanın garip sakinlerindenim. Her uyanış bir lütuf, her ezan yeni bir mühlet... Yolumu da sonumu da hayr eyle Allah'ım.
Mücadelem laf olsun diye değildi. Mülkün temeline düştüm, üstünden adaletin.
Suçluyum, suçum bu. “Suçlusun.” dediler ama söylemediler suçumu. Seni unutturacak kadar önemi var mı ki çulun? Dilin uçurtmasını göğüs boşluğumda uçurur. Elimi tutan elin aslında yüreğimin ipini tutar. Uçur beni; hep merak ettim gözlerinin güneyini. Görünenden fazlası var, eminim. Gördüğümden fazlasına koyarım yüreğimi.
Aşk bir macera, mesaj macerapareste. Kar kış yalnızsın; kürkün, pencere keresten. Rab denmez gayrı, gayrı rab nefeste. Kelâmullah, bütün gizleri saklayan bedesten. Başta aşk, bir başka aşkta yaş. Daha güzel olamazdı; bir başka yaşta aşk. Başka aşk ama yine de aşk da yaş. Bir başta yaş, ortada sen, bir diğer başta aşk.
Güçleniyorum istemeden. Yerimde her kim olsa sitem eder. Diyemem istesem de siteme dert. Başka bir şey eklemez adın listeme dertten. Seni görmesinler; özgürlük isteme perdem. Duvarlarına hapsolmuşsun derthanemin. Tanımadın mı ateşine mahkûm pervaneni? Öyle bir sarhoşum ki meyhanem dert âlemi. Dağıttım sabra yenik her taneni. Sonra topladım tabii, tek tek ipe dizdim. Tek tek içimdesin; içim de dibe gizli. Dün, seninle yaşanacak yarınlara valizdir. Dudaklarından varlığıma yok mu bir kalış izni?
İntikamdan başka ne kazanırım ki? Ne geçer elime vazgeçersem, telef edip seni? Çok yüksekten sana gelen bir teleferikteyim. Kesildi kalbimin elektrikleri.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Günün telâşı çekilirken odamdan,
Bir dost eli uzanır bana o sessiz raflardan.
Ne bir beklenti sarar o anı ne bir sitem,
Sayfaların arasında dinlenir ruhum o dem.
Herkes kendi yolunda, hayat kendi akışında,
Ayrı bir dünya bulurum bir kitabın kapağında.
Beni alır, zamanın ötesine taşırlar;
En sessiz anlarımda kalbime fısıldaşırlar.
Yalansız, hesapsız ve öylece duru...
Tek dostum kitaplar benim, içimin en derin huzuru.
🌸Güllü 🌸
Gelin hep birlikte dinleyelim. 😊
"Hayat bize her istediğimizi vermedi ama her yaşananında bir hikmeti olduğunu ögretti bu yüzden sitem etmeyi değil
" Elhamdülillah "demeyi seçtik."🤲❤
KopuşEdebiyat
Bıraktım sonsuz boşluğun içine seni,
Ne bir sitem, ne de gecikmiş bir veda.
Hafiflesin diye kalbimin ağır yükü,
Seni rüzgarsız, uçsuz bir göğe saldım.
Geri dönme diye bir daha,
Uzaklaştım yavaşça yörüngenden.
Çekim gücünü yitirdi o eski dünya,
Artık yerçekimi yok aramızda,
Sadece büyüyen bir mesafe var içeride.
Yıldızlar şahit bu sessiz firara,
Kendi karanlığımda yeni bir yön buldum.
Ne sen bir daha o eski yoldan geçebilirsin,
Ne ben o yörüngeye bir daha dönebilirim.
Bıraktım seni,
Geriye dönüp bakmayacak kadar derin,
Ve seni tamamen unutacak kadar hür bir boşluğa...
Ebruu
Ebruu