“100 Yazar 100 Eser” Üzerine
100 Yazar 100 Eser, okurlarını edebiyatın geniş ve zengin dünyasında kısa ama anlamlı bir yolculuğa çıkaran, farklı yazarları ve onların öne çıkan eserlerini bir araya getirmeyi amaçlayan derleme niteliğinde bir çalışmadır. Özellikle okuma alışkanlığı kazanmak isteyenler, öğrenciler ve edebiyat meraklıları için rehber olabilecek bir kaynak özelliği taşır.
Kitabın en dikkat çekici yönlerinden biri, çok sayıda yazar ve eseri tek bir çatı altında buluşturmasıdır. Bu sayede okuyucu, hem tanınmış kalemlerle yeniden karşılaşma hem de daha önce adını duymadığı isimleri keşfetme fırsatı yakalar. Eser, yalnızca bilgi aktarmakla kalmayıp yeni kitaplar okumaya teşvik eden bir kapı aralar.
Anlatım dili sade ve anlaşılır bir yapıya sahipse, geniş bir yaş grubuna hitap edebilir. Eğitim ortamlarında yardımcı kaynak olarak kullanılabilecek nitelikte olması da kitabın önemli artılarından biridir. Bununla birlikte, çok sayıda yazarı tek kitapta ele alması nedeniyle bazı incelemelerin yüzeysel kalması doğal karşılanabilir. Ancak bu durum, kitabın temel amacının ayrıntılı akademik çözümleme değil, okura genel bir bakış sunmak olduğu düşünüldüğünde bir eksiklikten ziyade bilinçli bir tercih olarak değerlendirilebilir.
Antoloji niyetine bu şiir yolculuğunda, Siverekli Şair ve Öğretmen Ramazan Çetiner’in “Ramak” isimli şiiri yer almaktadır.
Sonuç olarak “100 Yazar 100 Eser”, edebiyat dünyasına giriş yapmak isteyenler için yol gösterici, düzenli okuma yapmak isteyenler için ise ilham verici bir başvuru kaynağıdır. Farklı dönemlerden ve anlayışlardan yazarları aynı potada buluşturması, kitabı hem öğretici hem de keşif duygusunu besleyen değerli bir eser hâline getirmektedir.
Booker ödüllü İsrail stand up'ı
Bu kitap ve "Ülkenin Sonuna" kitabını yorumlarından habersiz okuma listeme almıştım. Esas sebebim sitedeki önceki incelemelerde de dikkat çekildiği üzere yazarın kimliği ve görüşlerini, deneyimlerini merak etmemdi.
Artı ve eksiler listesi yapmak istiyorum. Stand up gösterisi izlemeye bayılırım, kitap iki saatlik bir gösteri formatında ilerliyor ve bu gerçekten okumayı enteresan kılıyor. Başta hiçbir bölüme ayrılmaması korkutmuştu ve nerede mola vereceğime karar veremiyordum ama sonra alıştım. Yine de pek normal stand up'lara benzemiyor yazar hiç gösteri izlememiş mi dediğim de oldu. Bu şovları beğenip beğenmemeniz okuma deneyiminizi etkilemeyecektir.
Kitabı kafamda üç bölüme ayırdım. Ve bunlardan en yoğunu tabii ki son parçaydı. Gereğinden fazla uzatıldığını hissettim bu kısım belki de biraz ayarlabilirdi. Ne yazık ki elim bir türlü kitaba gitmedi, iki yüz sayfalık kısa bir kitabı bitirmem günlerimi aldı.
İçerisindeki şakalar vb. derken kültüre dair birçok bilgi edindim, bu kesinlikle çok hoştu. Okuduğum için pişman değilim. Fakat booker ödülünü nasıl almış onu da çok anlamış değilim.
Zeytin Tarlasında Çocuklar
Adını hiç duymadığım bir kitap, hiç ummadığım bir arkadaş tarafından veda hediyesi olarak elime geçti:)Merakımı celbetti ve ertelemeden okumaya başladım. İçerisinde kısa kısa öykülerin olduğu güzel bir kitaptı. Bazen üzdü, bazen duygulandırdı ama beğenerek okudum. İyi ki okumuşum dediğim bir kitap oldu… Veren arkadaş ile yollarımız ayrıldı. Tekrar karşılaşır mıyız bilinmez ama dünya küçük:) Siverek daha da küçük:) Eğer karşılaşırsak bu güzel kitap için teşekkür etmeyi aklıma yazdım:) Çünkü çoğu hediye edilen kitabı beğenemeyen ben, bu kitabı gerçekten beğendim:)Bu arada düşünceli ve zarif insanlar da en güzel rızık değil mi:) Allah sayılarını arttırsın ve bol bol karşımıza çıkarsın, bizi de onlara layık eylesin inşallah…
Sen(Tu) Mehmet Uzun'un otobiyografik bir eseridir. 12 Mart deneminde Siverek'te tutuklanması ve Diyarbakır Cezaevi’ndeki günlerini anlatır. Tutuklanan herkes gibi o da feci işkencelere maruz kalır.
Kitabın orijinal dili Kürtçe'dir, bizim okuduğumuz çeviridir.
Batılı Kavramların Gölgesinde İrade Terbiyesi
Kitapta modern hayatın getirdiği tembellik, odaklanma sorunları ve sosyal medyanın duygusal savrulmalarına karşı alınabilecek faydalı pratik bilgiler, uygulanabilir metodik tavsiyeler mevcut. Ancak kitabın asıl trajedisi, satır aralarına gizlenmiş (ve bazen açıkça itiraf edilmiş) o sığ batı hayranlığıdır. Yazara göre sanki insan iradesinin şifresini sadece Batı dünyası çözebilmiştir.
Bu kitabın en büyük vizyonsuzluğu; Batı'yı yüceltirken, insan ruhunun röntgenini asırlar önce çekmiş olan kendi medeniyet havzamıza karşı adeta büyük bir cehalet ve habersizlik içinde davranmasıdır.
Montaigne'den, Payot'dan çok daha önce İmam Gazâlî’nin Mîzânü'l-Amel ve İhyâ eserlerinde kaleme aldığı "Kalbin Tasfiyesi ve İrade" felsefesinden, Kınalızâde Ali Efendi’nin Ahlâk-ı Alâî' sindeki o muazzam şahsiyet terbiyesinden, İbn Hazm’ın ruhsal tahlillerinden bu kitapta tek bir nefes bile yoktur.
Bizim medeniyetimiz iradeyi "nefsi kurban ederek hakiki hürriyete, Kevser nehrine ulaşmak" gibi ulvi bir menzile bağlarken; yazarın bunu tamamen seküler, kapitalist dünyanın "başarı ve verimlilik" çarklarına hizmet eden sığ bir mekanizmaya indirgemesi tam bir entelektüel fiyaskodur.
Ethem Bakar’ın bu eseri, maalesef kendi kütüphanesinin anahtarını başkalarına kaptırmış bir aklın ürünüdür. İçerisindeki pratik faydaları ayıklayıp almak mümkündür fakat kitabın bütününe sinen o 'bizde yok, onlarda var' kompleksi, bu toprakların gençliğine şahsiyet değil, ancak zihinsel bir esaret aşılar.
Kendi evindeki berrak pınarları görmezden gelip Batı’nın sığ nehirlerinden su dilenmek, bu medeniyetin evlatlarına yakışmaz. İradeyi terbiye etmek isteyen gençlik; yönünü Paris’in veya modern kişisel gelişim çılgınlığının sahte parıltılarına değil, kendi ruh köklerine, o seccadenin vakârına ve doğunun o sarsılmaz
kitap 4 ana hikâyeden oluşuyor ve hikâyelerin hepsi sonu karanlık biten hikayeler, hikâyeler; zaten başladığınız anda o havayı hissedebiliyorsunuz.
ilk hikâye yani kitaba ismini de veren Şişedeki Cehennem beni en çok etkileyen oldu, çok çarpıcı ve düşündürücüydü.
bu, yazardan okuduğum ilk kitap ve kapağına bayıldığım için aldım; zaten İthaki'nin Japon klasikleri serisine bayılıyorum. yazarın başka kitapları var mı bilmiyorum ama umarım çıkar ve okurum
damakta çok acayip bir tat bırakıyor biraz acı ve keskin ama kendini tekrar tattırmak isteyen
