Bizler, kavgaya giderken kahveden toplanmış adamlardık.
Ve hiçbir kavga, kahveden toplanan adamlarla kazanılmazdı.
Bizler, uykusuzluktan delirmenin eşiğindeki amatörlerdik.
Uykusuzluk ve soğuktan delirmemizi engelleyen tek şeyse korkuydu.
O kadar korkuyorduk ki deliremiyorduk.
Bu mektubu sana bir otel odasından yazıyorum.bir cinayet işlemeye geldiğim şehirden.cinayeti beklerken yazıyorum.yarın.her şey yarın bitecek.yarın her şey yeniden başlayacak.göreceğiz.belki de öldürüleceğiz.işte o zaman,bu mektubu bitirmeye gerek kalmayacak.sana kendim fısıldayacağım,yazacaklarımı.kağıt ve kalem yerine,gözlerimiz dokunacak birbirine...