Septiklerden uzak duruyoruz sjdjs
Şüpheci insanların rezonans alanına girdiğimizde şüpheye düşmemiz şaşırtıcı değildir..
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Let's go Free them
She’s holding the pistol wrong. Even I know that. It’s too big for her, made of shimmering black metal, with a barrel nearly a foot long. Better suited to a trained soldier rather than a shivering, slight teenage girl. A soldier, I realize with cold clarity. A Silver. It’s the same kind of gun a Sentinel shot me with, so long ago in the cells deep beneath the Hall of the Sun. The bullet felt like a blow from a hammer and went straight through my spine. I would’ve died if not for Julian and a blood healer under his control. In spite of my ability, I raise my hands, palms open in surrender. I’m the lightning girl, but I’m not bulletproof. But she takes this as a threat instead of submission, and tenses, her finger itching too close to the trigger.
“Don’t move,” she hisses, daring to take another step toward me. Her skin, the dark, rich color of blackwood bark, offers her perfect camouflage in the forest. And yet, I see the red bloom beneath, and the tiny scarlet veins webbing the whites of each eye. I gasp to myself. She’s Red. “Don’t bleeding think about it.”
“I won’t,” I tell her, tipping my head. “But I can’t speak for him.”
Her brows furrow in confusion. She doesn’t have time to be afraid. Shade appears behind her, solidifying out of thin air, and wraps her up in an expert military hold. The gun falls from her grasp, and I snatch it before it can hit the rocky ground. She fights, snarling, but with Shade’s arms firmly locked behind her head, she can’t do much more than sink to her knees. He follows, keeping her firmly in hand, his mouth set in a grim line. A scrawny girl is no match for him.
The gun feels foreign in my hand. It’s not my chosen form of weapon—I’ve never even shot one before. I almost laugh at that. To come so far without even firing a gun.
“Get
Sayfa 291
Yazıq xalam qızı Fatimə bütün günü qul kimi işləyirdi . Hər gün səhər tezdən ayağa qalxır, kollecə gedir,evə birin yarısında qayıdıb günorta yeməyi hazırlayır , yenidən kollecə qayıdır və axşam saat altıda evə gəlib çatan kimi axşam yeməyinə tədarük görürdü. Şam etdikdən sonra qabları yuyur , sonra da gecəyarısına kimi dərs oxuyardı. Nə səbəbdənsə anası onunla fərqli davranırdı, hər şeyi başqa uşaqlardan çox ondan tələb edirdi.
Anasının onunla rəftarı mənə olduqca ədalətsiz gəlirdi. Buna görə də axşamlar mətbəxdə ona kömək etməyə çalışırdım.
Ufak tefek olup adam deviren hemcinslerime ksjdjs;)Alıntı
Çünkü ne de olsa, ufak tefek olmasına rağmen, misliyle karşılık vermekte üzerine olmayan bir Güneyliydi o.
