zehra
@skyonfire
Sen de çıkar
göğsünün kafesinden yüreğini
Reklam
Merhaba Ankara, merhaba eski dost... Dertlere, sorunlara, sorumluluklara merhaba!
Bir gün nasıl olsa ölüp gideceğini, her şeyin biteceğini bilen insanoğlunun hayatta mutlu olabilmesinin tek yolu işte bu. Yoksa hayat onu mutlu etmenin peşinde hiç değil. Ne her sabah doğan
güneş, ne geceleri gökyüzünde parlayan ay, ne yağmurlar, ne de kar, hiçbirinin cebinde mutluluk yok. İşte biz buradayız diyorlar sanki! İster mutlu ol, ister mutsuz, ister sevin ister kahrol, ister
var ol, ister yok ol... Kimi bu güzelliklere baktıkça yalnızlığını,
çaresizliğini, zayıflığını, her şeyin bir gün biteceğini, bu dünyanın nasıl da yalancı olduğunu görürken, kimi var olmaktan, yaşı
yor olmaktan, henüz bir şeylerin bitmediğini hissetmekten mutluluk duyar.
Babam bahçıvandı. Şimdi bir bahçe.
yazar georgi gospodinov'un babasını kaybettikten sonra anı-roman türünde kaleme aldığı eseridir.
kitapta baba oğul ilişkisi anlatılıyor diyebiliriz. babası öldükten sonra oğlu, onun anlattığı küçük hikayelerden, arkasında bıraktığı ve yıllarını verdiği bahçesinden bahsediyor.
georgi gospodinov o zamanın baba ve çocuk ilişkisine de ışık tutuyor. babalar çocuklarını severmiş fakat bunu nasıl göstereceklerini bilemezlermiş. *"Aslında babalarımız bizi severdi, babam konusunda bundan
eminim, sadece bunu nasıl göstereceklerini bilmiyorlardı. Onlara da hiç kimse bunu nasıl yapacağını göstermemişti. O garip zırhı ancak torunları aşabiliyordu."*
yazar baba oğul ilişkisini bu şekilde aktarmış kitabında. o zamanlar çocuklara sevgi göstermenin onları şımartacağı düşünülürmüş.
babamız öldükten sonra nasıl devam edeceğimizi bilemeyiz, onsuz bir hayat nasıl yaşanır, onsuzluğa nasıl alışılır? bunun muhasebesini bir türlü yapamayız. hayat artık ondan öncesi ve sonrası diye ikiye ayrılır.
*"Görünüşe göre her ölümden sonra, her doğumdan sonra olduğu gibi, dünya yeniden başlıyor. Öyle olaylardan sonra kişisel takvimimiz değişiyor ve yeni çağlar açılıyor. Şöyle demeye başlıyorsunuz - a, bu babam ölmeden önceydi. Ya da-
babam hayattayken. Ya da - iki yıl sonra... "*
"*Ölüm sensiz olgunlaşan bir kiraz ağacıdır."* yazarın da burada belirttiği gibi baktığın her yerdedir artık ölüm... küçük küçük notlar aldığı defterinde, ilmek ilmek işlediği, çeşitli çiçekler, meyve sebzeler yetiştirdiği bahçesindedir....
