"Aydın okumak için okur. Kitaba kitap olduğu için perestiş eder. Bulduğunu yükler hafızasına. Sindiremez, hayatına katamaz. Kendi kendini zehirler. Bu fetişist saygı zararlıdır, ama çok yaygındır da.Bu edebi hastalığa büyük adamlar daha çok tutulurlar. Düşünce ile doğrudan doğruya temas etmedikleri zaman kitaplarla birlikte olmaktan hoşlanırlar.Zaten kitaplar da onlar için yazılmış değil mi?Büyük zekalar kitabidirler.Ama bu kitabiliğin bir kusur olmasına mâni değildir. Dahi okuduğunu temessül eder, kendi malı olur fikirler.Bir kucak odun küçük bir ateşi söndürür, büyük bir ateşi daha da canlandırır. "