Hani bazı anların
hiç bitmesini istemezsin ya,
Sessiz, sakin,
ama derin bir elem taşıyan,
Rayihasını içine çektiğinde
bulduğun huzurun intizarında iken,
Müphemlikten çıkmışken zihnin,
Tekrar başa sararsın.
Kaybedersin belki de,
Ne bulduğunu bile bilmezken,
Tahayyülündeki huzuru
bir kez daha kaybetmişken,
Belki anlarsın,
Anlarsın,
Ama anladığın vakti bile
bir saniye geçmişse,
kıymetini bilmen için
yeni bir vakit gelmiş,
Ama o anı da
tepelerken bulmuşsun kendini. ~H.