Reklam
“Bir şeyler yapıyorum, yürüyorum, konuşuyorum, yemek yiyorum yani her zaman yaptığım işleri sürdürüyorum ama nasıl anlatsam, bir boşluk duygusu içinde. Sanki içimde derin bir hiçlik var.”
Şu cahillere bak, dünyaya egemen onlar.
Onlardan değilsen eğer, sana kâfir derler.
Onlara aldırma Hayyam, yoluna devam et.
"Şu cahillere bak" derken, eliyle kalabalığı
gösteren Hayyam, yanlış bir iş yapmış oldu...
Bir Zeytin HikayesiEdebiyat
Evdeki zeytin ağacı iyice kurudu, yalnız iki yeşil dal kaldı ucunda. Ama yanında bir filiz serpildi, günden güne büyüyen. Ne yaptık ne ettiysek aylardır kurtaramadık ağacı. Bugün bu işlerden anlayan bir arkadaşıma sordum ne yapalım diye. "Sürgün vermek denir ona" dedi; "ağaç ölmeye başlayınca yanında başka bir filize can verir, bir tür küllerinden doğmak yani" peki ne yapacağız? diye sorduğumda ağacı iyice budamamı ( o iki yeşil dalı da ) söyledi. Anca böyle büyürmüş "sürgün". Bizi kurutan, içten içe öldüren ne varsa, yeşil kalmış dallarımıza rağmen kesip yolumuza devam etmemiz gerekiyor. Yoksa nasıl büyüyecek yeni filizler? Ah doğa anlayana ne şahane bir şiir...
Reklam