Sırtlanları geçmişti beşer yırtıcılıkta;
Dişsiz mi bir insan, onu kardeşleri yerdi!
Reklam
On dört asır evvel, yine böyle bir geceydi,
Kumdan ayın ondördü, bir öksüz çıkıverdi!
Lakin o ne hüsrandı ki: Hissetmedi gözler ;
Kaç bin senedir, halbuki, bekleşmedelerdi!
Vatan topraktır amma çiğnenilmekten muallâdır,
Zulümden öc alan insandan evvel çünkü Mevlâ'dır.
Hor görürler sararmış sayfalarımı,
Çok konuşup çok uydurmuş bunağın teki derler,
Bir şairin hezeyanları oluverir hak ettiğin övgüler
Ve unutulmuş bir şarkıdan abartılı güfteler
Ölüm sarhoşluğu bir hakikat olarak insana gelir de ona "İşte bu senin öteden beri kaçıp durduğun şeydir." denir.
Reklam