"Ama ben kalp yerine beyin isteyeceğim," dedi korkuluk, "çünkü bir ahmak, kalbi olsa bile, onunla ne yapacağını bilmez ki."
Rahmetle anılmak, ebediyyet budur amma
Sessiz yaşadım kim beni nereden bilecektir?
Doğduk, "yaşamak yok size!" derlerdi beşikten.
Dünya hasta ve mahpus olunca, hastanın fâni olmasına şaşılır mı?
