Ben Sultan Fatihim, önündeyim İstanbul'un .
Yakarım bu şehri yüzünde bir tebessüm için.
Yoksa gül yüzünü güldürmeyen sultanlığı istemem , İstanbul'u istemem.
Fâtih Sultan Mehmed
Senden doğarken ölümü görüyordum, senden ayrılmaktan pek korkuyordum. Halbuki senden doğunca havası hoş, rengi güzel bir âleme gelip dar bir zindandan kurtuldum. Şimdi şu ateş içindeki sükun ve rahatı bulunca dünyayı ana rahmi gibi görmeye başladım. Bu ateş içinde bir âlem gördüm ki her zerresinde bir İsâ nefesi var.
Firavun'un yüz binlerce mızrağını tek bir Musa'nın bir tanecik âsasıyla kırdı. Yüz binlerce Câlınus'un yüz binlerce hekimlik hünerleri vardı; İsa'nın ve nefesinin yanında bâtıl oldu. Yüz binlerce şiir defterleri vardı, tek bir Ümmi'nin kitabına karşı ayıp ve âr haline geldi.