penceresiz bir odada yakıldı şiirlerim
yani kül olduğunda dağılacağı bir yer bile yoktu
bir sokak olsaydı yakıldığı yer
belki rüzgarlara dost olurdu,
belki de rüzgar, kimsenin duymadığı, okumadığı
şiirlerimi fısıldardı kulağına insanların.
ey insanlar,
ey gecenin en karanlık soğuğuna gizlenmiş ölüler
ayak uçlarınıza
ve ellerinize
avuçlarınıza
gizlediğiniz bütün zehirleri
birbirinize mi armağan edeceksiniz?
edin artık! neyi bekliyorsunuz