Seviyordum yürümek sözcüğünü; ilerlemeyi, değişimi, durdurulmaz oluşumları gözlemeyi.
Sayfa 233
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Çağdaş toplumda yaşayan insanların çoğunluğu, dünya sorunlan üstünde düşünebilecek, bunlara karşı tavır alabilecek düzeyde değildir.
Sayfa 181
SEMİH : "Şen kahkahalar yükseliyorken evinizden
Bendim geçen ey sevgili sandalla denizden."
IŞIK : Kardeşim... Kardeşim... Dolmuş nereden kalkıyor?
SEMİH : Dolmuştan bihabersem de sizi zevrakçemle dilediğiniz semte getirebilirim sultanım.
IŞIK : Bununla olmaz, acelem var.
SEMİH : "Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden
Eteklerinde bir yığın gümüş yaprak
Ve semaya bakacaksın ağlayarak!"
IŞIK : (Okul çocuğu gibi.)
Orda bir köy var uzakta
O köy bizim köyümüzdür
Dönmesek de varmasak da
O köy bizim köyümüzdür.
SEMİH : Bilsen, melal-i hasret ü gurbetle ufk-i şâma bakan o gözlerinle sen ne dilbersin!
IŞIK : Cep delik cepken delik kevgir misin be kardeşlik?
SEMİH : Ne sen, ne ben melali anlamayan nesle aşina değiliz!
IŞIK: Başka bir aşk istemez aşkınla
çarpar kalbimiz!
Ey vatan gözyaşların dinsin yetiştik
çünkü biz!
SEMİH : Eyvah ne yer ne yar kaldı...
Beyrut'ta bir mezar kaldı!
IŞIK : Aaa fosil adam bırak gideyim. (Gider.)
Sayfa 168
IŞIK : Sizin gibi bir yüreğim olması için neler vermezdim?
YILDIRIM : Benimki zaten sende. Sen bana kendininkini ver kâfi...
Sayfa 162