Gelişmeye, farkına varmaya açık insan nüvesi hepimizin içinde var. Korku kültüründe hiç umursanmayan iç çocuk, sevgi kültüründe yaşam sevincinin, yaratıcılığın kaynağı olarak bilinir ve gelişmesine titizlikle özen gösterilir.
Hüzün ,kendi başına müthiş bir deryadır. hüzünlenemeyen insan gelişmemiş bir insandır .Kendinden kopukluğunun, içindeki öze olan özlemin farkında değildir.
Güneş gibi olmalı insan. batmasını bildiği gibi doğmasını da bilmeli .Kendini yakmasını bildiği gibi kendine ışık da olabilmeli .ilham olmalı insanlara .Işık tutmalı yollarına .Unutma ;senden başka yok bu dünyada.