Annem kızının kaybını çoktan kabullenmiştir. Yaşlılık günlerinin tadını çıkaracaktır. Peki ben niye anne kaybını kabullenemiyorum? Anne kaybını kabulleniyorum da annemin kız çocuğu kaybını kabullenmesini mi kabullenemiyorum acaba?
Anne babaların, olgunlaşıp akıllanan çocuklarının onları yeni bir gözle görmelerini istemeleri anlaşılır bir şey. Ancak hiç kimse, çocuğundan, çocukluğunda oluşturduğu anne imajını bir kenara bırakmasını isteyemez ya da talep edemez, hiç kimse, yetmiş ya da seksen yaşındaki annesini objektif biçimde görmesi için çocuktan yaşamının otuz yılında yarattığı anne imgesini silip atmasını bekleyemez.