güneş doğsa bile, odam kapkara,
dinmiyor içimde, kanayan yara.
bakmıyor gözlerim, artık bahara,
gönlümün bağında, güller perişan.
yollar uzar gider, ucu görünmez,
bu derin sessizlik, kolayca dinmez.
içimdeki bu yangın, suyla sönmez,
yılların yüküyle, diller perişan.
zaman bir değirmen, ömrümü eler,
karanlık gölgeler, bağrımı deler.
gülüşler uzağa, kaçtı seneler,
tutunacak dal yok, eller perişan.
umutlar yeniden, düştü toprağa,
benzerim sararmış, kuru yaprağa.
hasretim bir nefes, huzurlu çağa,
gurbet elde kalan, yollar perişan.