Kendimce

Kendimce
@slowzien
Kendine şair.
Stajyer
İzmir
İzmir, 5 Mayıs
12 okur puanı
Kasım 2025 tarihinde katıldı
insan bazen düşerken anlar dünyanın ne kadar gürültülü, kendi içinin ne kadar sessiz olduğunu; kaybolmak ister de aslında bulunmamaktan korkar.
Şiir
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”

Kendimce

, bir kitap okudu
8/10
·216 syf.·
2025 3. kitabı
Paulo Coelho
7.9/10 · 102,4bin okunma
Sevilmeyen bir aşk
içimde sana uzanan ışık yavaşça kül oldu; ne adın yetişti bana, ne ben tükenen gölgeme yetiştim. umutsuzluk şimdi kalbimin en sessiz köşesinde filizsiz bir dal gibi duruyor. Ve en acı olan da şu: Sevilmeyen bir aşk, ölümden daha sessiz öldürüyor insanı. Geriye kalan tek şey, kendi içine gömülen bir karanlığın titreyen sesi oluyor.
Şiir
ölmek… belki sadece bir durak, belki de suskun bir akşamın kendine çektiği yorgun bir soluk.
Şiir
nefes almak artık bir suç gibi, her soluk içimdeki boşluğu çoğaltıyor, ellerim kendi ağırlığımı taşırken yoruluyor, ve adımlarım, sanki hiç var olmamış bir hayatın üzerinde sürükleniyor. kimse yok, ve ben istemiyorum kimseyi, çünkü kelimeler bile benden kaçıyor; konuştuğum her cümle, kendi yankısında kaybolan bir gölge gibi, içimdeki karanlık kadarda sessiz. gülmek unutulmuş bir zamanın anısı, gözlerimde biriken sessizlik, ağır bir taş gibi yüreğime saplanıyor, ve kalbimde, sanki bir mezar taşı, sürekli büyüyen, yer değiştirmeyen bir ağırlık gibi. yerdeki toz tanesi kadar değersizim, rüzgâr yok, ışık yok, yalnızca kendi gölgemle çarpışıyorum, ve bazen düşünüyorum, belki ben çoktan gölge olmuşum, varlığım sadece hareket eden bir boşluk, hiçbir iz bırakmadan geçip giden bir hayat gibi. her gün birbirini tekrar ediyor, her gece karanlığa teslim oluyor, zaman akıyor ama ben donmuş bir gölge gibi yerimdeyim, ve kimse fark etmiyor, çünkü içimdeki boşluğu tarif edecek kelime yok, hiçbir söz, hiçbir ses, hiçbir bakış dokunamıyor bana. yine de hâlâ bir yerlerde varım,
Şiir