Merhaba bugün canım çok bir şeyler yazmak istedi insanlar da okusun yazdıklarımı diye düşündüm o yüzden sayfamda paylaşmak istedim, eğer ilgilenmiyorsanız devam etmenize gerek yok, zihin çöplüğümden birkaç satır sadece.
Bazen 17 yaşında olduğumun farkına varıyorum. Bazı anlar bazı kişiler beni birden sarsarak ''17 yaşındasın!! Her şeyi yapabilirsin, burnunu deldirebilirsin, aşık olabilirsin, koşabilirsin, zıplayabilirsin, düşünebilirsin. Yapmak istediğin her şey için enerjin ve vaktin var, neden duruyorsun?'' diyor gibi hisseddiyorum. Geçen gittiğim hastanede yaşlı bir hemşire kaç yaşındasın diye sordu ve 17 diyince keşke bende 17 olsam diye cevap verdi. üstüne düşünmeden güldüm sadece. Fakat sonra düşünmeye başladım. 17 olmak güzel mi? Bunu 17'sini hatta 20'lerini geride bırakmış birine sorsak 17 olmak çok güzel, zamanının kıymetini bil, her şeyi yapabilirsin, gençsin, güzelsin bir sürü zırvalayacak. Evet zırvalamak diyorum çünkü 17 yaşında olmak berbat. Hangisinden başlayayım istersiniz. Sonsuz zamanımız mı var? Benim ve arkadaşlarımın yok, sınavlar, okul, dershane, aile, arkadaşlar... hatta en azından benim için kendim bile başlı başına bir derdim. BEN KİMİM? Neyi gerçekten seviyorum, neyi herkes seviyor diye seviyorum? hangisi benim düşüncem? O eteği giymek istiyor muyum yoksa herkes beğeneceği için mi giyiyorum, saçımı böyle sevmiyorum ama arkadaşlarım beğeniyor... Peki gençlik güzellik? Sizin için belki güzellik kırışıklık olmayan ten olabilir, diri bir vücut olabilir pek tabii, fakat akran baskısı? Onun beli daha ince, o daha kaslı, spor yapmalıyım, yediklerimi kusmalıyım, az yemeliyim, saçma sapan ölüm diyetleri uygulamalıyım ki ucu gelmeyen sonsuz güzellik sandartlarından bir kaçına uyup bu cehennemde hayatta kalabileyim. İzlediğin, okuduğun, giydiğin,