Samet
@smetym
naçizane kısacık ömürlerinizde yalana yer vermek sizi hayli yoracak, biraz hakikatli ve dürüst olmanın kimseye bir zararı dokunmaz.
8 okur puanı
Mart 2022 tarihinde katıldı
Ilık KışŞiir
vefa bir veba gibiydi bizde.
fedakârdık, bu yüzden çok ağladık.
sonra olanları hep kadere bağladık.
soğuk baharlarımız oldu, karlı yazlarımız.
başkalarının ki gibi narince alnımıza değilde,
yüreğimize bir hançerle kazınmış yazılarımız.
bu yüklerle fazla yol alamazdık,
yarı yolda geri dönmek geçmedi değil içimizden ancak yinede dönmedik.
belki ölmedik ama;
uğurunda ölebileceğimiz şeyler için yaşadık.
dur durak yoktu filmimizde,
bir solukta geçip gidiyordu.
hep seçemiyorduk, fazla şansımız da yoktu.
kör değildik, görüyorduk olup biteni.
olmasını istediğimiz şeyleri imkansızlıklarımız katlederken izledik.
biz bizeydik,
aramızdan su sızmıyordu.
bekledikçe artan özlemlerimiz de oldu,
sevindiğimiz,
güldüğümüz,
beğendiğimiz şeyler de.
kavuşamamak ne acı değil mi ?
isteyip ulaşamamak,
bir adım atamamak.
işte tam bu yüzden;
yazıklar olsun bize ve size,
açtığında koklayamadığımız gonca güllerimize,
hep bir çabayla geçen sahte ömürlerimize ve kayıp sandallarda unuttuğumuz güzel günlerimize...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
ARAMIZDA KALSINŞiir
yine bir yol ayrımı.
değdi mi geldiğine bunca zaman?
aralıksız bir serüven,
pek tekin değil eşgali ama sen güven.
bulut beyazlığı yüzünde bir maske.
ölü ya da diri istiyor ama yok mecali.
dallı budaklı, çetrefilli bir değişimin artığı;
acıtmış olsa gerek ufkunu derinden.
sahi, saydın mı kaçan fırsatları?
bir birikim misali halinden memnun kalanları?
değerlenir mi bir gün acaba,
dünlerden kalma,
saklı, mağrur ve acı geçmişler?
anladığım kadarıyla hepsi bitmişler.
yetmemiş!
üzerine birde çekip gitmişler...
vefa; ziyan oluyor sende.
biat et, tutma nezdinde.
fevkalade!
mükemmelin de ötesinde.
yaşlı ruhunu takın şimdi genç bedenine ve söyle;
"sen asla iflah olmayacaksın".
ama aramızda kalsın!
önüne gelen, duymasın öyle...
CezaŞiir
hiç et onu! yok say.
en güzel gecesinde ömrünün;
ışıl ışıl parlarken ay, dilek tuttuğu yıldız ol!
ansızın kay.
kursağında bırak o budalanın hevesini!
yolunda giden her işi birden bire bozulsun,
paramparça olsun;
"değerini bilmediği" ahmaklığını taşıyan ray!
kırılsın; yerle bir etsin hayatını,
sana uzak kaldığı her an için;
sahte ömrünün derininde saklanan fay!
öyle bir bak ki gözlerine;
bakışın geçsin ardına!
onu öyle görmezden gel;
ateş ve kor olsun, hakkına düşen pay!
gerdikçe ger elindeki kavsı,
umutlarının kaynağına nişan al.
öyle bir bırak ki, hızla giderken okun;
daha ona varmadan, dağılsın elindeki yay!
mahvet onu!
hiç et onu!
yok say!
en güzel gecesinde ömrünün;
ışıl ışıl parlarken ay, dilek tuttuğu yıldız ol!
ansızın kay...
FırtınaŞiir
bulutlu bir gece...
soğuk değil ama kırık sanki biraz.
ince bir sızı gibi, titriyor rüzgarla;
nahoşa müsait ruhunun bamteli.
ebediyete yelken açmış gibi;
umarsızca bir yelteniş.
gözleri ufuğa kenetli;
fırtına mı yoksa o yaklaşan?
aceleyle terkedilmiş bir dümen.
yelkenlerin ipi mi?
yoksa yaşama olan son tutunuş mu?
ayağına dolaşan...
bırak dalgalara kendini,
özgürlüğün bu yönünü birde sen tat.
kır zincirleri, parçala, sök at!
kalk artık çok uyudun!
rüyanın merhametli diyarında;
azat edilmeyi bekleyen ruhuna haykır.
de ki;
"ben umudun ışığı olacağım"
"ben kendime yoldaş olacağım"
"ve ben, ne olursa olsun bu fırtınada yıkılmayacağım".
KaçışŞiir
derin bir bahar gecesiydi.
attım elimdeki boş kadehi;
köşedeki sehpaya doğru.
bir yanlış bendim sanki kaderimde,
geri kalan her şey doğru.
ellerim koltuğun koluna uzanmış;
başımı iyice geriye gerdim.
tavanla münakaşa edercesine düşündüm, kalmadı; çilem, derdim.
örttüm ışığını odanın üstüme.
gömdüm başımı karanlığın büstüne.
şimdi oldu işte!
korkularımı yorganın dışına attım,
üşüdüler soğuk zeminde titreyerek.
tıkadım kulaklarımı işaret parmaklarımla.
duymadım ne bir feryat ne bir figan.
gündüzü umut ederek kapattım gözlerimi.
en nihayetinde uyandım ve gördüm ki;
değerini bilmediğim yaşamın uğultusuna,
elimden kayıp giden zamanın buğusuna;
bırakmışım bedenimi.
yolum uzun ve sonu yalnızlıkmış fakat;
artık sorgulamam nedenini...