Sercan Muhlacı
@smuhlaci
Mitolojide OyunFelsefe-Düşünce
…Bu bağlamda, bildiğim hiçbir mitolojide oyun, ilahi veya şeytani bir figürde somutlaşmamış iken, tanrıların çoğu kez oyun oynarken temsil edilmesi bana son derece önemli geliyor.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Oyun Tanımı
Oyun, zaman ve mekan açısından belirli sınırlar dahilinde, serbestçe kabul edilen ve fakat mutlak surette bağlayacı olan kurallara göre icra edilen, kendi içinde bir amacı olan ve gerilim, neşe ve “olağan hayattan farklı” olduğuna dair bir bilincin eşlik ettiği, gönüllü bir faaliyet veya uğraştır.
Aşkın içinde bulunduğu krizin tek nedeni başka Başka'ların bolluğu değil, şu anda yaşamın bütün alanlarında meydana gelen ve benliğin giderek daha da narsisistleşmesinin eşlik ettiği, Başka'nın aşınması sürecidir. Başka'nın ortadan kayboluşu, ne feci ki çoğumuz farkına bile varmadan ilerleyen dramatik bir süreç.
Olanakların sınırsız olduğu bir dünyada aşk artık olanaklı değilmiş.
Mukaddes olan seylere duyduklari inanç,
istihza ve yalandan bir aldırışsızlıkla yan yana ilerleyen bir tür yarı inançtır. Esas önemli olanın ruh hali olduğu sonucuna varır. R. R. Marett ‘The Threshold of Religion’ [Dinin Baslangıcı] isimli kitabının "İlkel Saflık" başlığını taşıyan bölümünde, tüm ilkel dinlerde "inanıyormuş gibi yapma" unsurunun geçerli olduğu fikrini geliştirir. İnsan ister büyüyü yapan isterse kendisine büyü yapılan konumda olsun, aynı anda hem bilen hem de aldanandır. Ama insan aldanan olmayı seçer. "Vahşi insan, oyun oynayan bir çocuk gibi kendini rolüne kaptırabilen iyi bir oyuncudur; yine tıpkı bir çocuk gibi, 'gerçek' bir aslan olmadığını adı gibi bildiği bir şeyin kükremesinden ölümüne korkabilen iyi bir seyircidir." Malinowski’ye göre yerli, inandığı şeyi kendine açıkça izah etmek yerine onu hisseder ve ondan korkar.