Sümeyye Acarkan
@smy2000
Sebep ne, mezardansa bu hayatı tercihe?
Şu anda okuduğu kitaplar
Erkek: bir eğrilik doğruluk dünyası değil bu, denge dünyası.
Kadın: sen de nefretinle dengelendiriyorsun dünyayı, öyle mi?
Erkek: evet, herkesten nefret ediyorum. Kimseyi sevmiyorum, kimseye de saygım yok.
…
Diyorum ki, bu dünyadan iğreniyorum.
Kadın: zorla bağırıyorsun. Nefretinin büyüklüğüne inandırmak istiyorsun çünkü kendini.
Erkek: senin inanmaman beni değiştirmez.
Kadın: kendin de inanmıyorsun. Korkmandan belli.
Erkek: hiçlikten korkmaz insan.
Kadın: kendi başına konuşuyorsun da ondan hiçlik sanıyorsun dünyayı.
Erkek: bu yalnız benim suçum değil.
Kadın: Dünya ile arandaki savaşta dünyaya yardım et.
Reklam
Sen öldürmüşsün onu. Nefret ettiğin şu insanlardan daha baskın çıkmışsın kendine karşı. Onların yapamayacağı kötülüğü yapmışsın kendine. Sevginin kökünü kazımışsın içinde, rahimlerini kazıta kazıta çocuk doğuramayacak duruma gelen kadınlar gibi olmuşsun. Sade yalnızlığın için çalışmışsın, büyük duvarlar örmüşsün çevrene, ama sonra bir de bakmışsın ki duvarların içinde kimse yok.
Kadın: söyleseydin gerçeği.
Erkek: söylemedim.
Kadın: neden?
Erkek: üçümüzün arasındaki birliği bozmamak için. Çünkü küçük sürüler halinde yaşar insanlar. Başka türlü yaşayamazlar. Ötekini sevmiyorduk. Bizi birleştiren, güçlendiren bir bağdı bu, hatta yücelten. Birini alçaltmak insanı namuslu kılar, gururlandırır. Alçaltacak birini bulamadık mı, biz nasıl yükseliriz?
Kendini öldürecekmiş… Hiç anlamıyorum. Bu dünya pis pis yaşamak içindir oysa. İnsanın kendisini öldürmesinde, dünyanın temiz olabileceği inancı saklı. Nereden çıkarırlar bu inancı? Niçin çıkarırlar? Belki de kendilerini öldürmek için. Öldürsünler bakalım. Neden öldürmedin kendini?
Mevlana’nın hikayesini bilir misin? Evinin penceresinden kırlara bakıyormuş… Orada, uzakta, bir leylekle bir çulluğun yan yan yürüdüklerini görmüş. Bu iki ayrı cins hayvanı birleştiren nedir diye düşünmüş, merak etmiş bu arkadaşlığı… Kalkmış gitmiş yanlarına kadar… Bakmış ki, ikisi de topal.
Reklam