Başka bir hayvana sokulmanın hayvani zevkinde ilkel bir tatmin var. Aşksiz da olsa, canlılar arasında bazı gece alışverişleri olmalı. Gece yanına sokulmak için birini bulabileceğin kafeler olmalı ya da bir internet sitesi.
Hiçbir şey sabit değil, herşey hareket halinde evrende, şekillerin hepsi geçici duraklar. Başını çevirdiğin anda şekiller yeni görünüşler almış oluveriyor. Normalde kimse kimseyi tanıyamaz olmalıydı. Başkalarının suratlarına çok bakarım ve şunu farkettim ki, her gece gizemli bir olay gerçekleşiyor. Her şey görülmez, seçilmez bir şekilde yer değiştiriyor.
Aşklarımızdan geriye ne kalıyor? Kendinden geçme anlarındaki yada acıdan bozguna uğramış yüzlerdeki izler. Parçalar, kolajlar. Öyleyse yüzü zaten kolaj olan biri sevilebilir mi? Aşk, bir kayadan çıkan pınar gibi fışkırır mı yeterince uzun bakılırsa?