Annem bize, “Canlarım. Aşklarım. Mutluluğum. Tapılacak bebeklerim” derdi.
Bu sözleri hatırlayınca gözlerimiz doluyor.
Bu sözcükleri unutmalıyız, çünkü artık kimse bize böyle şeyler söylemiyor, bu sözcüklerin anısı da taşınamayacak kadar ağır.
Lev Tolstoy gayet haklı olarak şu sözleri söyler: ‘Hayattaki düzensizliklerin en büyük nedenlerinden birisi şudur ki; herkes hayatında refaha kavuşmayı arzu eder fakat hayatını çalışarak iyileştirme, daha iyi bir biçimde düzenleme ihtiyacını hissetmez.’