Hayvanlar erdemlerimizin ve günahlarımızın gözümüzün önünde dolaşan simgelerinden, ruhlarımızın görülebilen hayaletlerinden başka bir şey değildirler. Bize onları üzerlerinde düşünmemiz için gösteren Tanrı, hayvanlar sadece birer simgeden ibaret olduklarından onlara kelimenin tam anlamıyla eğitilebilecek kapasiteyi layık görmedi; bu neye yaradı? Bunun aksine, gerçekliği temsil eden ve kendine özgü bir sonları olan ruhlarımıza zekayı yani eğitilebilme imkanını verdi.
Anlaşılacağı gibi, bunları, görünürdeki dünyevi yaşamın sınırlı bakış açısıyla ve insan olmayan varlıkların önceki ve sonraki benlikleriyle ilgili kapsamlı sorunsala ön yargıyla yaklaşmadan söylüyoruz. Görülebilir ben, düşünürün gizli beni yadsımasına asla izin vermez.
Sayfa 204 - İş Kültür Yayınları