Sümeyye Rabia Çetin
@smyyrbctn
Kur’an olmayan bir insan kabirde gibi karanlıktadır.
Kur’an nurdur, ışıktır, feyizdir. Kur’ansız bir okul zulmettir, ka
ranlıktır;
bu karanlık mektep çocuğa ne verecek?”
Sümeyye Rabia Çetin
Dedenin babaya yazdığı mektupta geçen "bataklık" ve "diploma" vurgusu, o dönemdeki dindar ailelerin modern eğitim kurumlarına bakışındaki derin güvensizliği yansıtır.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Türk milleti yanlış yere isyan etti. Şapkaya değil, harfe is
yan
edecekti. Şapka nedir? İnsan günde bin şapkayı kafasından
atıp değiştirebilir...”
Sümeyye Rabia Çetin
"Bir Gecede Cahil Kalmak"
Yazarın en çok üzerinde durduğu konulardan biri de Harf İnkılabı'dır.
Kültürel Kopuş: Bin yıllık bir birikimin bir gecede okunamaz hale gelmesi, yazar tarafından sadece bir yazı değişimi değil, bir hafıza kırım olarak görülür.
Şapka vs. Harf: "Şapkaya değil, harfe isyan edilmeliydi" tespiti, şekilsel modernleşme ile zihinsel/kültürel modernleşme arasındaki farka işaret eder. Şapkanın dışsal bir aksesuar olduğunu, ancak harflerin ruhu ve geçmişi taşıyan asıl cevher olduğunu savunur.
“Biz, harpten muzaffer çıkan, istiklâlini alan bir millet değil
miyiz? Evet. Peki, bu millet ne için Yunan’la harp etti? Belki Yu
nan
gelirse, dinimi değiştirir, ezanımı değiştirir, yazımı değiştirir,
dilimi değiştirir, kıyafetimi değiştirir diye harp etmedi mi? Ee!
Bunların hepsini sen yaptıktan sonra, birader, sen daha mı
gâvursun yahu!...”
Sümeyye Rabia Çetin
Yunan işgaline karşı verilen mücadelenin temel motivasyonu ile savaş sonrası yapılan devrimler arasında kurulan kıyas oldukça keskindir.
Paradoks: Halkın "ezanım susmasın, dinim değişmesin" diye savaştığını hatırlatan yazar, zaferden sonra bu değerlerin bizzat içeriden dönüştürülmesini bir "facia" olarak niteler.
"Daha mı gâvursun?" sorusu, aslında kültürel bir yabancılaşmaya verilen duygusal ve sert bir tepkidir. Dış düşmandan korunan değerlerin, iç politikayla değişime uğraması bir tür içsel yenilgi hissi uyandırmıştır.
"Mabe
dini
kaybeden millet ruhunu kaybeder, her şeyini kaybeder..."
Sümeyye Rabia Çetin
Yazar, dini sadece bir inanç sistemi olarak değil, parçalanmış veya zorluklar içindeki bir milleti bir arada tutan "ruh birliği" ve "gaye birliği" olarak tanımlıyor. Mabedin kaybı, yazarın gözünde sadece bir mekan kaybı değil, milletin kolektif hafızasının ve direnç noktasının çöküşüdür.