Sümeyye Rabia Çetin
@smyyrbctn
Öğretmen
10 okur puanı
Aralık 2018 tarihinde katıldı
Sabitlenmiş gönderi
"Doğdun,geldin,gördün ya da hissettin ve bastın çığlığı!Kim ağlamaz ki böyle korkunç bir ortama düşşe ? Kim kokudan tir tir titremez ?"
Yağmurlardan sonra büyürmüş başak,
Meyvalar sabırla olgunlaşırmış.
Bir gün gözlerimin ta içine bak
Anlarsın ölüler niçin yaşarmış.
Ali Ulvi Kurucu'nun bu ifadeleri, muhafazakar bir münevverin modernleşme sancılarını, gelenekle kopan bağların yarattığı boşluğu ve "kimlik yitimi" korkusunu dile getirir. Metinlerdeki üslup; sitemkar, hüzünlü ama bir o kadar da değerlerine sıkı sıkıya bağlı bir duruş sergiliyor. Bu bölümler, Türkiye'nin modernleşme tarihini "resmi söylem" dışından, yaşayanın kalbiyle okumak adına çok güçlü tanıklıklardır.
Kur’an olmayan bir insan kabirde gibi karanlıktadır.
Kur’an nurdur, ışıktır, feyizdir. Kur’ansız bir okul zulmettir, ka
ranlıktır;
bu karanlık mektep çocuğa ne verecek?”
Türk milleti yanlış yere isyan etti. Şapkaya değil, harfe is
yan
edecekti. Şapka nedir? İnsan günde bin şapkayı kafasından
atıp değiştirebilir...”