Ne giyersem giyeyim, hissederim yine de
acısını bu sınırlı dünya hayatının.
Sadece oyun için çok yaşlıyım,
isteksiz kalmak için ise çok genç.
Ne verebilir ki bana dünya?
hep mahrumiyetlere katlanmak!
hep mahrumiyetlere!
Sonsuz bir şarkıdır bu,
çınlayan herkesin kulaklarında,
hayatımız boyunca süren,
her an boğuk boğuk söylenen.
Dehşet içinde uyanırım her sabah,
ağlamak gelir içimden,
düşündükçe günümü,
tek, evet tek bir isteğimi bile gerçekleştirmeyecek günü,