Bazı insanların hayatının ana unsuru oyalanmak. Bir sürü hayali, yapması gereken bir sürü şey olmasına rağmen bugünün yarınına borçlanan bir sürü insan. İşin ilginç yanıysa şu, yapman gerken şeyler olduğuna inanıyorsan ve bunları erteleyerek bir şeylerle oyalanıyorsan, o oyalandığın şeyler çok zevkli olsa bile asla tam anlamıyla sana lezzet vermeyecek. Ve yarınına borçlandığın şeyler arttıkça ödenecek meblağ neredeyse altından kalkamayacağın bir hale gelecek. İşte tam bu noktada ölümü hatırlamak çok anlamlı. Yarınların bir sonu var. Kendine söz verdiğin ama yapmadığın her şey ruhuna yük olacak.
Duygularını kırılmaktan, kırmaktan korkmadan ifade etmelisin ki insanlar senin farkına varabilsin. Başka türlü, sen dünyanın en güzel çiçeğini içinde yetiştiriyor olsan da insanlar hiçbir zaman bunu fark edemeyecek.