Sinem
@snemi
335 okur puanı
Mayıs 2019 tarihinde katıldı
Reklam
-Sabahattin Ali romanlarını çok severek okuyup bitirmiştim daha önce. Öykücü kimliği ile bu kitap sayesinde ilk defa tanışmış oldum. İçerisinde 13 öykü ve 4 masal barındırıyor. Sırça Köşk'te bu dört masallardan bir tanesi. Ülkenin ve toplumun can sıkan konularını ele aldığı için bir dönem yasaklanan kitaplarından biri. Dönemin sorunlarını ele almış olsa da maalesef ki bu sorunlar günümüzde de devam etmekte. Bu yüzden içerisinden bolca ders alabileceğiniz bir kitap.
- Öykü kitapları okumayı çok seven biri değilimdir. Hikâyelerin içine tamamen giremediğim ve olayların çok yüzeysel anlatılmasından dolayı sevemediğim bir türdür kendileri. Bu yüzden herkese nazaran benim elimde süründürdüğüm bir kitap oldu. Bunun sebebi dediğim gibi hem öykü okumayı sevmediğimden hem de bununla birlikte başka bir kitap okuduğumdan dolayı bitirmesi hayli uzun sürdü benim için. Öykü okumayı bir gün sevebilirsem eğer tekrar şans verip okumak isterim
-İşini ve eşini kaybeden Jan Forstner küçükken ailecek yaşadıkları Fahlenberg'e geri döner. 23 yıl önce küçük kardeşinin hiçbir iz bırakmadan kaybolması üzerine babası da gizemli bir şekilde ölmüştür. Jan aradan geçen onca yıla karşın bir türlü bu olayların etkisinden kurtulamamıştır. Fahlenberg’e gelince eski defterler tekrar açılır ve geçmişin sırları su yüzeyine teker teker çıkmaya başlar. Bu sefer geçmişinden kaçmak istemeyen Jan geçmişiyle yüzleşmeye başlar.
-Olaylar ve kişilerin birbirleriyle olan bağlantıları beklenmedik bir şekilde ortaya çıkıyor ve okuyanları büyük bir şaşkınlığa uğratıyor. Yazar okların ucunu başka bir kişi üzerinde toplayıp asıl suçluyu gizlemiş. Bu yüzden kitabın sonunu okurken ‘’Nasıl ya?’’ falan dedim. Hiç beklemiyordum gerçekten. İlk başları biraz durağan ilerlese de son 50 sayfası özellikle bol heyecanla ilerledi. Çok sürükleyici bir romandı ancak okurken gerildiğimi söyleyemem.
-Bilmeyenler için Şizofren ‘Jan Fostner’ serisinin ilk kitabıydı. Oyunbaz ise serinin ikinci kitabı. Serinin devamını da okumak için sabırsızlanıyorum.
-Herkesin öve öve bitiremediği kitabı birazcıkta ben öveyim dedim ve geldiim! Aldığı her övgüyü ve beğeniyi kesinlikle sonuna kadar hak eden kitaplardan biri. Sonunda bu kadar çok gözyaşı dökeceğimi tahmin etmiyordum. Bir çırpıda okunup bitirebilecek ama etkisini uzun zaman üzerinizden atamayacaksınız. Şu an bile düşündükçe kitabın sonuna içim gidiyor keşke filmi olsada birazda filmini izlerken ağlasak hgdhsvdhfshf
-Bestegül her sabah olduğu gibi annesiyle vedalaşıp okula gitmek üzere metroya binmesiyle başlıyor bu hüzün dolu hikâye. Ancak o gün o metroya bindiğinde başına geleceklerinden habersizdi. Tıpkı onun gibi on üç kişinin hiçbir şeyden haberi olmadığı gibi… Açlıkla, susuzlukla, ölüm korkusu ile başa çıkmaya çalışan bu on dört kişinin yeraltında mahsur kalmalarını okuyoruz.
-Herkes gibi benimde en sevdiğim karakter tabii ki Oğuzdu. Çoğu ana karakterdeki erkeklerden çok farklıydı. Bu zamana kadar utangaç bir erkek karakter okumamıştım ve bu o kadar hoşuma gitti ki. Kesinlikle bu naif karakter ile tanışmalısınız çok tatlıı Tek beğenmediğim nokta ölümlerin biraz yüzeysel anlatılmasıydı. Biraz daha detaya inip betimlemelerle anlatılsa daha güzel olurdu gibi. Onun dışında her şeyiyle çok sevdiğim yeri geldiğinde güldüğüm ama çokça gözyaşı döktüğüm bir kitap oldu. Böyle ağlamalı kitap okumayı sevenlere kesinlikle önerilir!!!
