Bir Müslüman' ın namazı omuzunda bir yük, sırtında bir kambur olarak görmesi düşünülemez. Namaz mümin esfel-i safilînden eşref-i mahlukat mertebesine yükselten bir miraç, Allah'a ulaştıran bir köprüdür. Namaz müminin ibadet hayatının ayrılmaz bir parçasıdır. Mümin ile namaz etle tırnak gibidir. Namaz kulun, Rabbiyle buluşması olduğu için mümin, bir namazı kıldığında diğer namazın vaktini adeta iple çeker, çekmelidir. Çünkü namaz müminin bir karakter özelliğidir.
Bir şeyin karakter özelliğimiz olup olmadığının bir kıstası, bir ölçütü vardır: Gönül hoşnutluğu içerisinde yaptığınız şey sizin karakter özelliğiniz olmuş demektir. Yani biz bir vakit namaz kıldığımızda diğer vaktin namazını dört gözle bekliyorsak, iple çekiyorsak, ezanı duyduğumuzda yeniden namaz kılacağımız için içimizde bir neşe ve mutluluk beliriyor ise namaz bizim karakter özelliğimiz olmuş demektir. Karakter özelliği haline gelmiş olan namaz, sahibinin onu ikame ettiği oranda sahibini güzelleştirir, yüceltir, Allah`ın hoşnutluğunu kazandırır ve dosdoğru bir kul haline getirir.