Sümeyye Nur Nehir

Sümeyye Nur Nehir
@snnehir
Kendi kendisine "Uyu zavallı çocuk, yeşil çuhalı yazıhanenin kenarında, karanlık çamurlu sokaklarda, küçük nazlı çocuğun daima esneyen yüzü karşısında geçen o eziyet ve sıkıntı saatlerinden sonra şu sıcak temiz yatağın içinde, aydınlık mai bir semanın elmas yağmuru altında, doğmasını beklediğin ümit güneşini görmeye çalışarak, derin, uzun bir teselli uykusuyla uyu!" diye içinden bir ninni söyler gibidir.
Sayfa 59·Kitabı okudu
Reklam
Irmak gülüyordu. Evet böyleydi işte! Sonuna dek katlanılmayan, sona erdirilmeyen her şey yineleniyordu, aynı acılar yeniden çekiliyordu.
Sayfa 149·Kitabı okudu