Pek çok kişi Tolkien'e "Fantastik Edebiyatın Babası" gibi sıfatlar yakıştırıyor, fakat bu gibi sıfatları yakıştıran kişilerin türün tarihini tam olarak bilmediğini düşünüyorum.
Misal, Eddison'un eserinde yine hayali bir dünya, incelikle oluşturulmuş ve oldukça arkaik bir dil, dünyevi olmayan bir kraliçe, soyluluk ve karanlık güçler arasında gidip gelen, bocalayan, içsel çatışmalar yaşayan bir merkezi karakter mevcut. Anderson'ın, Yüzük Kardeşliği ile aynı yıl çıkan Broken Sword adlı kitabında da uzak diyarlarda yaşayan kibirli elfler, kazılar yapan cüceler, dövülmesi gereken bir kılıç, aydınlık ve karanlık ordular arasında geçen epik bir savaş, bu iki uca sıkışmış bir başka merkezi karakter ve Hristiyan ile Pagan dünya görüşlerinin iç içe olduğu bir anlatı mevcut.
Peki bu unsurlar Tolkien'e özgü değilse, onu farklı kılan şey nedir? Dunsany, Eddison ve Anderson da aydınlık ile karanlığın çatıştığı dünyalar sunsa da, bu çatışmaları incelikli, çoğu zaman ironik bir dokunuşla aktarırlar. Ahlakı mutlaklar üzerinden sunmanın tehlikeli olduğunu kabul ederler. Tolkien (ya da C.S. Lewis) ise kötülüğü kötü, iyiliği iyi olarak göstermekte hiçbir sorun görmez. İkisinin kesiştiği tek nokta, Gollum'un hikayesinde de görüldüğü üzere, dürüst bir kişinin baştan çıkarılması durumudur. Ancak Gollum dahi, Eddison'ın Lord Gro'su ya da Anderson'ın Scafloc'u gibi alternatif bir dünya görüşü içinde yaşayan bir karakter değildir. Yalnızca Tolkien'in, tabiri caizse, iki kutuplu ahlakının iniş çıkışları arasında savrulup gider.
Kötülüğü dışsal, akıl dışı bir olgu olarak sunmak, "bize karşı duran, bilinmeyen" olarak tanımlamak tehlikeli bir mesajdır. Çünkü okuyucu kendi ahlakını bu oluşturulmuş dünyanın üzerine ekler ve dayatır, ki modern fantastik yazarların çoğu, Tolkien'in örneğini
Ariana bir zamanlar sevdiği kız. Grayson ona kalbini veren çocuk. Christian aralarında ki gölge. Kitap böyle başlıyor. Çiftimiz üniversiteye giderken çok ilginç bir şekilde tanışıyor! Grayson epey Ariana nın peşinden koşuyor sonunda sevgili oluyor okul bittikten sonra evlenmeye karar veriyorlar ve kendi nişan partilerinde Grayson Ariana yı en yakın arkadaşı Christian ile yatak odalarında uygun olmayan bi şekilde yakalayıp kızı yaka paça sürükleyerek dışarı atıyor. Oysa ki hiçbir şey göründüğü gibi değil Christian Ariana ya bi tuzak kurup uyuşturuyor ama Grayson onu odadan çıkarırken bağırıp çağırırken asla kendinde olmadığını anlamıyor. Ariana çevrelerinden dışlanıyor uzaklara gidip mükemmel bi intikam planı ile 3 yıl sonra geri dönüyor ve başlıyor intikamını almaya gerisini anlatmayayım farketmeden spoilerli gidiyorum :) Ben bu ara okuduğum kitapları beğenmeme tarafımdan kalkmışım sanırım çünkü bunu da zor okudum birlikte okuduğum bi arkadaşım yazar için "Bu kadın kesin yeşilçam izlemiş" dedi kesinlikle ona katılıyorum dram entrika yalan dolan oyun baydı beni. Ben sevemedim belki siz seversiniz.....
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
8/10
2026 85. kitabı
Ariana ve Grayson birbirine aşık mutlu bir çifttir. Nişan gecelerinde herşey paramparça olur. Grayson kendi yataklarinda arkadaşları Kristian ve Ariana'yi basmıştır ve o öfkeyle Ariana'yi sürükleyerek evden dışarı atar. Öfke gözünü kör etmiştir Ariana'ya asla açıklama fırsatı vermez ve Ariana'ya arkasını döner gider.
Başına gelen felaketin şokunda olan aynı zamanda da uyusturulmuş olan Ariana'da kendine gelemez. Bir yanda nerdeyse arkadaşim dediği kişinin tecavüzüne ugrayacak olmasının şokunu yaşıyordur. Bir yandan da sevdiği kişinin kendisine guvenmeden onu hirpalayarak, sürükleyerek evden atmasının acısını ve hayal kırıklığını yaşıyordur.
3 yıl.. İçinde biriken öfkeyle kendisine bunu yapanlardan intikam almak için 3 yıl bekleyen Ariana sonunda o fırsatı bulur. Hedef Mercer ailesidir...
Böyle hayalkırıklığı olan konuları seviyorum tabi kadın gerçekten güçlü olup kendisine yapılanların hesabını sorduğu takdirde. Ariana'nin önünde kimse duramaz içinde yanan öfke onu öyle güçlü yapmıştır ki zamanla tek tek hepsinden hesap soracaktır tabi yinede özünde olan o iyi huylu halı galip gelmezse. Kitapta Ariana nin nasıl intikam aldığını okuyoruz. Taylor ve Demi'den aldığı intikam favorimdi. Kitabı sevdim sadece bı tık olaylar hızlandırılmış gibi geldi. Mesela Grayson gerçeği öğrenir öğrenmez hemen nasıl kabullendin. Öyle çok sevdiğin birine bu zulmü yaptıktan sonra biraz inkar araştırma işine girseydin hemen Kristian a inandın.
Spoiler
Sonunun açıkçası farklı olmasını isterdim Grayson'dan istediği intikamı alıp onu affedemeyecek ve sonunda Stephen ile mutlu olacakti ama bu sonda gayet iyiydi.
OKUDUM - BİTTİ | İsimler — Florence Knapp
️️️️️ → 10 üzerinden 5
Kitap Adı: İSİMLER
Yazar Adı: FLORENCE KNAPP
Sayfa Sayısı: 297
Kitap Puanım: 10 / 5
Kitap İncelemem:
Dürüst olmam gerekiyor. çünkü bu kitabı bekleye bekleye bitirdim ve şu an içimde karışık bir şeyler var
Sunday Times "son yılların en iyi ilk romanı" dedi. Jojo Moyes "tamamen benzersiz" dedi. Goodreads 2025 finalistiydi. Ben de inandım. Aldım. Başladım.
fikir muhteşemdi. bunu kabul ediyorum.
1987, bir fırtına, istismarcı bir evlilik ve bir anne — Cora. Oğluna üç isimden birini verecek: kocasının istediği Gordon, kendi seçimi Julian, ya da kızının önerdiği Bear. Ve roman bu üç isim etrafında 35 yıl boyunca paralel üç hayatı anlatıyor. Konsept olarak? Nefes kesici. Kağıt üzerinde harika.
ama uygulamada bir yerlerde bir şeyler koptu benim için.
Yapının ağırlığı altında ezildi roman. 1-2-3, 1-2-3, 1-2-3… Her zaman diliminde üç zaman çizgisi arka arkaya. Bir süre sonra hangi karakterin hangi versiyonda ne yaşadığını takip etmek gerçek bir emek istiyor. Duygusal akış her kesildiğinde sıfırlanıyor, bağ kurmadan kopuyorsun, tekrar kuruyorsun, tekrar kopuyorsun.
Cora'nın omuzlarına yüklenen sorumluluk da beni rahatsız etti. Üç hayatın tamamı, o sabah verdiği tek bir karara bağlanıyor. Bir kadının o anki "cesareti" her şeyi belirliyor. Bu bana biraz haksız geldi — sanki tüm ağırlığı yalnızca ona yüklediler.
Epilog gereksizdi. çoğu okuyucu da aynı fikirde — beni de tatmin etmedi, kapatmak yerine açık bıraktı ama yanlış türden açık.
Ve şunu da sormadan geçemedim: bu kadar yoğun aile içi şiddet sahnesi içeren bir romanda, teşekkürler bölümü altı sayfa sürerken, bu konuda mağdurlara dair tek bir not yok. bu beni rahatsız etti. gerçekten.
Haksızlık etmek istemiyorum — yazı güçlü. Knapp'ın cümleleri zaman
Bazı kitaplar daha arka kapak yazısını okurken insanı öyle bir yakalıyor ki, beklentiyi arşa çıkarmamak elde değil. The Good Sister da benim için tam olarak böyle bir kitaptı.
Şöyle bir gözünüzün önüne getirin: Eşiyle kavga etmiş ve bir anda ortadan kaybolmuş, ikiz kardeşini arayan bir kadın, ucu dark web’e uzanan bağlantılar, sonsuz mutluluk vadeden o gizemli tarikat kafası ve Meksika ormanlarının derinliklerinde saklanmış ultra lüks bir wellness merkezi… Konu kağıt üstünde tek kelimeyle inanılmaz! Özellikle benim gibi psikolojik gerilimde o tekinsiz, karanlık atmosferleri ve akıl oyunlarını sevenler için bulunmaz Hint kumaşı.
Ama gelin görün ki, o müthiş fikir uygulamada maalesef sınıfta kalmış. Hani tam gerilim tırmanıyor, "Tamam, şimdi olaylar patlayacak" diyorsunuz ya, hop, o balon anında sönüyor.
Olaylar bir türlü o beklediğim derinliğe ulaşamadı, haliyle beni de içine çekmeyi başaramadı. Eğer psikolojik gerilim okurken şöyle sizi sarsacak, temposu hiç düşmeyecek ve finaliyle ters köşe yapacak bir atmosfer arıyorsanız, bu kitap maalesef biraz yüzeysel ve havada kalan bir deneyim yaşatıyor.
Bu arada küçük bir detay da dikkatimi çekti; kitabın Goodreads’te puanı 4.12 şu an sadece 58 puanlaması ve 40 yorumu var. Açıkçası bu kadar az okunmuş olduğu için puanının biraz suni bir şekilde yüksek kaldığını düşünüyorum. Çünkü benim gibi gerilimde yüksek tempo ve sarsıcı finaller peşinde koşan okurların bu kitaba pek de yüksek puanlar cömertçe dağıtacağını sanmıyorum. Uzun lafın kısası; fikre bayıldığım ama işlenişini fazlasıyla ortalama bulduğum, "ah ne olabilirdi ama ne olmuş" dedirten bir kitap oldu benim için.
Küçük bir güncelleme: Yorumu paylaşmadan önce kitabın Goodreads puanına tekrar göz attım; an itibarıyla 70 okuma ve 45 yorumla 4.01 puana ulaşmış. Ancak
7/10
2026 118. kitabı
Manga okumayi seviyorum ama +18 bu manga okurken feci oldum. Baslar baslamaz çaresizliğin dibini görüp intihar eden bir çocuğun hikayesini okumak cidden zorlayici oldu bir de ceviride sanki sorun var gibiydi. Goodnight Punpun ve bu manga Japonya'daki gerçek hayatı hardcore gösteren mangalardı. Zorbalık,aile ici siddet,intihar hepsi bu manga da vardı o nedenle alırken buna dikkat edin derim.
